جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا بجای یونه از یونس استفاده شده؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۶
    نوشته
    253
    مورد تشکر
    439 پست
    حضور
    10 روز نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    چرا بجای یونه از یونس استفاده شده؟




    سلام

    در قرآن بجای نام عبری یا سریانی یونه از نام یونانی یونس استفاده شده.

    میخواستم بدانم دلیل آن چیست؟

  2. تشکر


  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    5,286
    مورد تشکر
    10,833 پست
    حضور
    172 روز 12 ساعت 29 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    1
    گالری
    18




    با نام و یاد دوست

    چرا بجای یونه از یونس استفاده شده؟

    کارشناس بحث: استاد میقات


    سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی

    عشق محمد بس است و آل محمد



    چرا بجای یونه از یونس استفاده شده؟

  4. تشکر


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,934
    مورد تشکر
    9,343 پست
    حضور
    54 روز 7 ساعت 36 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط محب خدا نمایش پست
    سلام

    در قرآن بجای نام عبری یا سریانی یونه از نام یونانی یونس استفاده شده.

    میخواستم بدانم دلیل آن چیست؟


    با سلام و درود

    صرف نظر از این که «یونس» در زبان های دیگر چگونه استعمال می شود باید گفت مهم ریشه کلمات نیست، بلکه مهم آن است که مثلا «یونس» در زبان عرب وجود داشته و استعمال می شده است.

    اگر عرب به آن تکلم می کرده و مورد استعمال عرب بوده، آمدن در قرآن نیز هیچ اشکالی ندارد زیرا قرآن بر قوم عرب نازل شده و علی القاعده به زبان آن ها و مطابق استعمال و تکلم آن ها، تکلم کرده است.

    وقتی واژه ای در نزد عرب آن زمان، جزء زبان عربی شمرده می شده و عرب، آن را استعمال می کرده است، منعی برای آمدن در قرآن ندارد، مگر این که غیر فصیح بوده و یا مخل به فصاحت و بلاغت کلام باشد و عرب فصیح، آن را استعمال نمی کرده است؛ که در این باره (یونس) چنین نیست.

    بنابر این، همین که قبل از اسلام نیز «یونس» در گفتار عربی وجود داشته و استعمال می شده، آمدن آن در قرآن نیز صحیح و طبیعی است.

    اگر این واژه برای عرب نامأنوس و نادرست بود، قطعا ایراد می گرفتند و همین که ایرادی نگرفته اند، معلوم می شود خارج از تکلم عرب فصیح نبوده و برای عرب، واژه ای آشنا و صحیح محسوب می شده است.


    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  6. تشکر


  7. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۸
    نوشته
    1
    تشکر:
    1
    حضور
    9 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    توضیح بسیار عالی و جامع

  8. تشکر


  9. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت خرداد ۱۳۹۶
    نوشته
    253
    مورد تشکر
    439 پست
    حضور
    10 روز نامشخص
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط میقات نمایش پست
    صرف نظر از این که «یونس» در زبان های دیگر چگونه استعمال می شود باید گفت مهم ریشه کلمات نیست، بلکه مهم آن است که مثلا «یونس» در زبان عرب وجود داشته و استعمال می شده است.
    سلام وتشکر

    بله قبول دارم در زبان عربی یونس وجود داشته و ریشه کلمات مهم نیست.منتها کنجکاوی بنده باعث شد بدانم چرا عربی یونه را انتخاب نکرد

    فکر کنم منظور شما این است که در عربی میتونستند یونه را هم بکار برند اما تلفظ یونس به عرب فصیح نزدیک تر هست و لفظ ان زیباتر و هم تلفظ ان راحتر است.

  10. تشکر


  11. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,934
    مورد تشکر
    9,343 پست
    حضور
    54 روز 7 ساعت 36 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط محب خدا نمایش پست
    فکر کنم منظور شما این است که در عربی میتونستند یونه را هم بکار برند اما تلفظ یونس به عرب فصیح نزدیک تر هست و لفظ ان زیباتر و هم تلفظ ان راحتر است.

    با سلام و درود

    در کتب لغت عرب، چنین استعمالی (یونه) ندیدم. حتی ریشه «ونه» یا «ینه» هم نبود.

    اما در باره «یونس» گفته شده که «يُونُسُ»‏، «يُونَسُ» و «يُونِسُ»، هر سه اسم مرد هستند؛ و به جای واو، همزه هم حکایت شده، یعنی یؤنس. «قال الفراء: يُونُسُ و يُونَسُ و يُونِسُ، ثلاثُ لغاتٍ فى اسم رجلٍ. و حُكِى فيه الهمز أيضاً.»(الصحاح، ج 3، ص 905)

    لذا به نظر می رسد این گونه نبوده که هر دو استعمال در عرب بوده ولی یکی فصیح تر از دیگری باشد، بلکه می توان گفت یک استعمال بوده و آن هم همان «یونس» بوده است، یعنی عرب، استعمال دیگری برای «یونس»(حضرت یونس فرزند مَتّی) نداشته است.


    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




  12. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    3,934
    مورد تشکر
    9,343 پست
    حضور
    54 روز 7 ساعت 36 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    پرسش:
    در قرآن به جای نام عبری یا سریانی «یونه» از نام یونانی «یونس» استفاده شد؛ دلیل آن چیست؟

    پاسخ:
    صرف نظر از این که «یونس» در زبان های دیگر چگونه استعمال می شود باید گفت مهم ریشه کلمات نیست، بلکه مهم آن است که مثلا «یونس» در زبان عرب وجود داشته و استعمال می شده است.
    اگر عرب به آن تکلم می کرده و مورد استعمال عرب بوده، آمدن در قرآن نیز هیچ اشکالی ندارد زیرا قرآن بر قوم عرب نازل شده و علی القاعده به زبان آن ها و مطابق استعمال و تکلم آن ها، تکلم کرده است.
    وقتی واژه ای در نزد عرب آن زمان، جزء زبان عربی شمرده می شده و عرب، آن را استعمال می کرده است، منعی برای آمدن در قرآن ندارد، مگر این که غیر فصیح بوده و یا مخل به فصاحت و بلاغت کلام باشد و عرب فصیح، آن را استعمال نمی کرده است؛ که در این باره (یونس) چنین نیست.
    بنابر این، همین که قبل از اسلام نیز «یونس» در گفتار عربی وجود داشته و استعمال می شده، آمدن آن در قرآن نیز صحیح و طبیعی است.
    اگر این واژه برای عرب نامأنوس و نادرست بود، قطعا ایراد می گرفتند و همین که ایرادی نگرفته اند، معلوم می شود خارج از تکلم عرب فصیح نبوده است.

    ممکن است گفته شود شاید هر دو استعمال در عرب بوده ولی استعمال «یونس» فصیح تر بوده است.
    در جواب باید گفت، خیر؛ در کتب لغت عرب، چنین استعمالی (یونه) ندیدم. حتی ریشه «ونه» یا «ینه» هم نبود. اما در باره «یونس» گفته شده که «يُونُسُ»‏، «يُونَسُ» و «يُونِسُ»، هر سه اسم مرد هستند؛ و به جای واو، همزه هم حکایت شده، یعنی یؤنس. "قال الفراء: «يُونُسُ»‏ و «يُونَسُ» و «يُونِسُ»؛ ثلاثُ لغاتٍ فى اسم رجلٍ. و حُكِى فيه الهمز أيضاً."(1)
    لذا به نظر می رسد این گونه نبوده که هر دو استعمال در عرب بوده ولی یکی فصیح تر از دیگری باشد، بلکه می توان گفت یک استعمال بوده و آن هم همان «یونس» بوده است، یعنی عرب، استعمال دیگری برای «یونس»(حضرت یونس فرزند مَتّی) نداشته است.

    پی نوشت:
    1. جوهری، الصحاح: تاج اللغة و صحاح العربية، تحقیق: احمد عبدالغفور عطار، ناشر: دار العلم للملایین ـ بیروت، 1404ق، ج 3، ص 905.


    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود