جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: حکمت سیل

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت فروردين ۱۳۹۸
    نوشته
    13
    مورد تشکر
    15 پست
    حضور
    3 ساعت 19 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    حکمت سیل




    اخیرا سیلابهای متعددی کشور رو گرفته و هنوزم ادامه داره.
    حکمتش از نظر اسلام چی هست؟

  2. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۰
    نوشته
    5,295
    مورد تشکر
    10,842 پست
    حضور
    173 روز 1 ساعت 42 دقیقه
    دریافت
    12
    آپلود
    1
    گالری
    18




    با نام و یاد دوست

    حکمت سیل

    کارشناس بحث: استاد عامل


    سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی

    عشق محمد بس است و آل محمد



    حکمت سیل

  3. تشکر


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۴
    نوشته
    183
    مورد تشکر
    397 پست
    حضور
    3 روز 23 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    1

    جمع بندی





    پرسش:
    حکمت بلایای طبیعی (مانند سیل) از نظر اسلام چیست؟


    پاسخ:
    بلایاي طبيعي مانند سيل، گاهي عکس العمل کارهای انسان است، اما اینطور نیست که تمام بلایای طبیعی، عذاب یا نتیجه اعمال انسان باشند. گاهی این بلایا برای امتحان بشر است، همانطور که خداوند می فرماید: «وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْ‏ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرينَ»؛ قطعاً همه شما را با چيزى از ترس، گرسنگى، و كاهش در مالها و جانها و ميوه‏ ها، آزمايش مى ‏كنيم و بشارت ده به استقامت‏ كنندگان!(1) گاهی نیز به دلیل تذکر و توجه انسان ها بلایی شامل آنها می شود، امیر المومنین(علیه السلام) دلیل وجود مشکلات را اینگونه شرح می دهد: «خداوند بندگانش را هنگام اعمال بد، گرفتار می کند به کمی میوه (و محصولات) حبس شدن برکات (آسمانی) و بستن خزینه های خیرات، تا توبه کننده ای به سوی خدا بازگردد و شخصی متذکر شده یا فردی خود را از گناه بازدارد».(2)

    زمانی هم وجود بلایا و مشکلات برای پاک شدن گناهان است؛ به طوری که خداوند می خواهد بندگان در همین دنیا تقاص برخی گناهان را پس بدهند و دچار عذاب سخت آخرت نشوند؛ تا جایی که امیر المومنین(علیه السلام) خدا را برای این کار شکر می کند: «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ تَمْحِيصَ ذُنُوبِ شِيعَتِنَا فِي الدُّنْيَا بِمِحْنَتِهِمْ لِتَسْلَمَ بِهَا طَاعَاتُهُمْ وَ يَسْتَحِقُّوا عَلَيْهَا ثَوَابَهَا»؛ سپاس خدای را که پاک کردن گناه شیعیان ما را در دنیا به وسیله رنج و محنت آنها قرار داد تا بدین وسیله طاعاتشان سالم بماند و استحقاق ثواب یابند».(3) از سوی دیگر اگر کسی در امتحان الهی که توسط بلا شکل گرفته، سربلند بیرون آید، همین باعث ارتقاء درجه او خواهد شد، به همین دلیل بعضی مقامات بر اثر تحمل برخی بلایا حاصل می شود: «برای بنده در پیشگاه الهی مقام و منزلتی است که بدان دست نمی یابد مگر با یکی از دو خصلت، یا از بین رفتن مال او و یا گرفتاری در جسم او بر اثر بلایا».(4)

    گاهی اوقات نيز خطاها و اشتباهات انسانی سبب خسارات مالی و جانی می شود: «ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذيقَهُمْ بَعْضَ الَّذي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ»؛ فساد، در خشكى و دريا به خاطر كارهايى كه مردم انجام داده ‏اند آشكار شده است خدا مى‏ خواهد نتيجه بعضى از اعمالشان را به آنان بچشاند، شايد (بسوى حق) بازگردند!(5) به عنوان مثال کسی که خانه خود را در حریم رودخانه بنا می کند، با طغیان رودخانه، خانه او نیز از بین می رود و یا همین انسان که با عملکرد اشتباه خود سبب گرم شدن زمین می شود، بسیاری از بلایا را برای خود مهیا می کند، مانند بالا آمدن سطح آب اقیانوس و آب گرفتگی بسیاری از شهرهای مجاور دریا و یا خشکسالی و کمبود محصولات در مناطق دیگر و ...

    بنابراین بلايايي مانند سيل گاهی برای امتحان است، گاهی به منظور توجه و تذکر و زمانی نیز پاک شدن گناهان یا ارتقاء درجه انسان، همچنين در مواردي انسان با سوء تدبير خود باعث وقوع برخي بلايا يا متضرر شدن از وقايع طبيعي مي شود. البته ممکن است تمام این دلایل و حکمتها در یک بلا یا واقعه صورت گیرد، برای هر کسی به نسبت خودش؛ به طوری که مثلا دو همسایه که سیل یا زلزله خانه آنها را تخریب کرده است، یکی از آنها به سبب گناهانش باشد و دیگر مورد امتحان و ارتقاء درجه قرار گیرد. بر اثر همین تفاوت شرایط است که رسول اکرم(صلی الله علیه و آله) می فرماید: «البلاء للظّالم ادب و للمؤمنین امتحان و للانبیاء درجة و للاولیاء کرامة»؛ بلا برای ستمگران تادیب (و مجازات) است و برای مؤمنان آزمایش و امتحان و برای انبیاء(ترفیع) درجه و برای اولیاء کرامت.(6)


    پی نوشت ها:
    1. بقره: 155.
    2. شريف الرضى، محمد بن حسين، (1414)، نهج البلاغة (للصبحي صالح)، اول، قم، هجرت، ص199.
    3. مجلسى، محمدباقر، (1403)، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، دوم، بیروت، دار إحياء التراث العربي، ج64، ص232.
    4. کلینی، محمد بن یعقوب بن اسحاق، (1407)، الکافی، چهارم، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ج2، ص257.
    5. روم: 41.
    6. شعيري، محمد بن محمد، (بى تا)، جامع الأخبار، مطبعة حيدرية، نجف، اول، ص113.

    ویرایش توسط عامل : ۱۳۹۸/۰۳/۲۱ در ساعت ۱۵:۰۲
    حکمت سیل


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود