جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چگونه با احساس حقارت مبارزه کنیم؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۹۷
    نوشته
    20
    مورد تشکر
    17 پست
    حضور
    5 ساعت 35 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    چگونه با احساس حقارت مبارزه کنیم؟




    سلام
    چگونه می توان با احساس حقارت و خود کم بینی در خویشتن مبارزه کرد؟

  2. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۸
    نوشته
    148
    مورد تشکر
    56 پست
    حضور
    2 روز 16 ساعت 45 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با نام و یاد دوست

    چگونه با احساس حقارت مبارزه کنیم؟

    کارشناس بحث: استاد کافی


    ویرایش توسط مدیر ارجاع سوالات : ۱۳۹۸/۰۸/۱۶ در ساعت ۲۰:۲۲ دلیل: تغییر کارشناس پاسخگو

  3. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    نوشته
    5,970
    مورد تشکر
    3,555 پست
    حضور
    40 روز 1 ساعت 2 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط عادل66 نمایش پست
    سلام
    چگونه می توان با احساس حقارت و خود کم بینی در خویشتن مبارزه کرد؟
    باسمه تعالی
    با سلام
    یکی از عوامل مهم بیماری های روانی و مشکلات شخصیت انسان، «عقده حقارت» یا خود کم بینی است. مشاوران و روانشناسان و حتی معلمان آگاه از روانشناسی گزارش می کنند که در بین انواع گوناگون مشکلات نوجوانان و جوانان چه مشکلاتی که از خود جوانان می شنوند و یا در رفتار آنان مشاهده می کنند بیشتر ارزشیابی غیرمنصفانه آنان از مشکلاتشان دیده می شود. نگرش های خود کم بینی حتی در بین بزرگسالان نیز بسیار فراوان به چشم می خورد که متاسفانه اغلب آنها به عنوان جنبه های بهنجار زندگی افراد به نظر می رسند.
    احساس حقارت یعنی انسان فکر می کند در برابر دیگران کوچکتر و کم ارزش تر است و خودش را دست کم میگیرد و از آنجا که بسیاری از نوجوانان مهمولا مفاهیم غیرواقع بینانه ای از توانایی ها و سطح آرزوهای خویش دارند هنگامی که به هدف ها و آمال خویش نمی رسند احساس بی کفایتی می کنند.و علاوه بر آن دلیل دیگری که برای احساس حقارت می توان ذکر کرد آنست که ما بیشتر درباره احساسات خود می دانیم تا درباره احساسات دیگران؛ زیرا ما تنها احساسات سطحی دیگران را می بینیم و پوشش ظاهری و تظاهرات رفتاری آنان را در نقش بازی کردن مشاهده می کنیم و بالاخره ممکن است ما درباره نقاط مثبت و موفقیت های دیگران قاضی خوبی باشیم ولی در مورد شکست های خود قاضی با انصافی نباشیم.
    بنابراین چون بیشتر ما عادت داریم خودمان را با دیگران مقایسه کنیم. رسانه‌های گروهی هم با پخش برنامه‌هایی در مورد زیباترین افراد، ثروتمندترین‌ها و اغلب افراد با استعداد و موفق به این موضوع دامن می‌زنند. حتی گاهی زندگی این
    افراد موفق به‌گونه‌ای بازنمایی می‌شود که ما دچار این تصور نادرست می‌شویم که همه‌ اطرافیان ما در گروه این چهره‌های موفق هستند. اما اگر «عادت مقایسه‌ خود با دیگران» و این تصور نادرست که «دیگران از من بهترند» با یکدیگر همراه شوند؛ فرد دچار نوعی احساس عدم رضایت از خویشتن و بی‌کفایتی می‌شود که در اصطلاح به آن خود‌ کم‌ بینی می‌گویند.
    پس مشکل خود‌ کم‌ بینی غالبا با این نگرش‌ همراه است:ما به‌خوبیِ دیگران نیستیم،این احساس مانند هر پدیده دیگر معلول اسباب و علل خاصّی است.قسمتی از زمینه های خودکم بینی مربوط به ضعف های تربیتی خانواده و عدم ارتباط صحیح والدین با فرزندان، می شود همچون مراقبت های افراطی، تبعیض و بی عدالتی و یا تحقیر و بی توجّهی و خشونت های نابجا و سخت گیری های زائد پدران و مادران و....
    برای تشخیص احساس حقارت و بی کفایتی در زندگی روزمره چند راه عمده به نظر می رسد:
    1-حساسیت به انتقاد: فرد ممکن است به انتقاد ضمنی و یا صریح واکنش شدید از خود نشان دهد مثلا دانش آموزی که مسئله را غلط حل کرده است با کوشش بسیار می خواهد ثابت کند که حل مسئله او صحیح است و یا ممکن است در جستجوی یک راه حل بهتری برای مسئله در آید وقتی هم به آن نتیجه نرسید این فکر که من نمی توانم انجام دهم و از عهده برآیم در او تقویت می شود. همچنین
    یگ گفتگوی درگوشی دو نفره و یا یک خنده جمعی عده ای که احتمالا هیچ ارتباطی با شخص مضطرب ندارند ممکن است باعث شود که او احساس کند مورد حمله واقع شده است.
    2-انزوای شدید: کسانی که احساس حقارت دارند، فکر می‌کنند دیگران هم مثل خودشان، آنها را غیرجذاب، خنگ و خسته‌کننده می‌دانند. به همین دلیل سعی می‌کنند تا جایی که می‌شود، توی چشم نباشند و با کسی دهان به دهان نشوند تا ضعف خیالی‌شان مشخص نشود. رقابت‌گریزی آدم‌های خود کم بین با اینکه دلشان می‌خواهد همیشه برنده شوند، باعث می‌شود سعی کنند تا جایی که ممکن است، وارد هیچ رقابتی نشوند.
    3-واکنش بیش از اندازه به چابلوسی دیگران: به نظر می رسد این کار به او کمک می کند تا احساس کفایت را در خود بهبود بخشد هر کس از او پشتیبانی کند شدیدا مورد احترام و علاقه اش واقع می شود.
    راه حل:
    شخصی که از احساس حقارت رنج می برد تنها در زمینه هایی که ضعیف است خود را با دیگران مقایسه می کند و هرگز کارهای خوب خود را با دیگران مورد مقایسه قرار نمی دهد این افراد عملا موفقیت هایی نیز دارند اما خود این حقیقت را تشخیص نمی دهند بسیاری از چیزهایی که باعث ایجاد احساس حقارت در ما می‌شوند در واقع ساخته‌ ذهن خود ما هستند. اگر از مقایسه‌ خود با دیگران دست برداریم و با تکیه بر ظرفیت‌های خودِ واقعی‌ مان مسیر زندگی را به جاده‌ مطمئن‌تری هدایت کنیم، رضایت خاطر بیشتری خواهیم داشت و در دام خود‌ کم‌ بینی گرفتار نخواهیم شد.
    در کمک به این افراد نخست باید آنها را به درک واقع بینانه توانایی ها و استعدادهایشان راهنمایی نمود و سپس تشویق شوند تا در زمینه هایی که موفقیت هایی دارند خود را با دیگران مقایسه کنند به بیان دیگر باید به این گونه افراد این شناخت را داد که باید خود را نه با شکست بلکه با موفقیت های خویش بسنجند.
    کافی است فردی که دارای چنین احساسی است درباره خودش هم همان حس احترام و ارزشمندی را داشته باشد که برای دیگران قائل هست. همان قدر به دیگران اهمیت می دهدکه به خودش اهمیت دهد اهمیت قائل شدن زیادی برای دیگران را به در اولویت قرار دادن خود تغییر دهد. بر کسانی که دچار خود کم بینی شده اند لازم است به جای غصّه خوردن برای کمبودها و شکست ها، در جستجوی راههای منطقی برای جبران شکست هایشان باشند و بدانند که هیچ وقت شکست مطلق برای هیچ کسی وجود ندارد و می توان شکست ها را جبران نمود.و توجه به زندگی بزرگان و شخصیت هایی که در زندگی تلخی های بسیاری داشته اند امّا با اراده و تلاش مُستمر، مسیر شکست را به پیروزی و موفقیت تغییر داده اند درسی است برای افراد خود کم بین.
    از آنجا که سرچشمه بسیاری از مفاسد و ناراحتی های روانی ضعف ایمان به شمار می آید، تقویت ایمان می تواند به عنوان نیرومندترین عامل در برابر مشکلات و حوادث مطرح شود. معجزه ایمان، مؤمن را چون کوه استوار می سازد که هیچ سیل و توفانی را یارای درهم شکستن آن نیست.
    و بطور کلی نباید از انسان بیش از آنچه در توانایی اوست, انتظار داشت در غیر این صورت همواره محکوم به قبول این فکر است که هیچ گاه نتیجه رضایت بخشی بدست نیاورده و از کوشش خود حاصلی بر نگرفته است.
    افرادی که اسیر حقارت هستند به خود اعتماد ندارند و تا پایان عمر مانند کودکان ناتوان، همواره چشم امید به حمایت دیگران دوخته اند و در کشاکش زندگی، قدرت مقاومت ندارند و خیلی زود شکست می خورندبنابراین برای رهایی از این حس باید اعتماد به نفس را نیزدر خود تقویت کرد.
    توجه به این نکته هم می تواند در درمان این احساس کمک کند این که
    وقتی تاریخ را مطالعه می‌کنیم می‎بینیم که افرادی بودند که نقص عضو داشته‌اند ولی با پشت‌کار و اراده قوی به درجات بالا رسیده و از افراد سالم جلوتر زده‌اند باید توجه داشت خداوند متعال هیچ‌کس را حقیر نبافریده و هر انسانی می‌تواند به درجات بالا برسددر جهان امروز عده‌ای به‌خاطر جهل و نادانی خود را از دیگران حقیرتر و کمتر می‌دانند و این در حالی‌است که انسان‌ها نباید خود را از دیگران کمتر بدانند فقط در مقابل خداوند سبحان هست که هرچه انسان کوچک کند و خود را هیچ بداند معرفتش به او بیشتر شده و مورد عنایات خداوند سبحان بیشتر قرار می‌گیرد.
    ویرایش توسط کافی : ۱۳۹۸/۰۸/۱۷ در ساعت ۱۱:۵۵

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود