جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: هیپنوتیزم دقیقا چیست و چه کاربردهایی دارد؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت آبان ۱۳۹۸
    نوشته
    8
    مورد تشکر
    6 پست
    حضور
    2 ساعت 9 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0

    هیپنوتیزم دقیقا چیست و چه کاربردهایی دارد؟




    هیپنوتیزم دقیقا چیست و چه کاربردهایی دارد؟
    آیا هیپنوتیزم واقعیت و وجود خارجی دارد؟
    انجام این کار ضرر ندارد؟
    نظر اسلام در مورد هپنوتیزم چیست؟
    با تشکر
    ویرایش توسط نور الثقلین : ۱۳۹۸/۰۹/۱۱ در ساعت ۰۸:۰۷


  2. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۸
    نوشته
    512
    مورد تشکر
    280 پست
    حضور
    4 روز 11 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با نام و یاد دوست

    هیپنوتیزم دقیقا چیست و چه کاربردهایی دارد؟

    کارشناس بحث: استاد امید


    وَوَصَّیْنَا الإنْسَانَ بِوَالِدَیْهِ إِحْسَانًا

  3. تشکرها 2


  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۷
    نوشته
    136
    مورد تشکر
    383 پست
    حضور
    24 روز 17 ساعت 43 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط atefekhedri نمایش پست
    آیا هیپنوتیزم واقعیت و وجود خارجی دارد؟
    سلام

    لطفا تا دریافت پاسخ صبر نمایید.

    با تشکر فراوان از شما





  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۷
    نوشته
    136
    مورد تشکر
    383 پست
    حضور
    24 روز 17 ساعت 43 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط atefekhedri نمایش پست
    هیپنوتیزم دقیقا چیست

    سلام
    در این لحظه که این متن را می خوانید، خواب هستید یا بیدارید؟ پاسخ به این پرسش برای کسی مبهم نمی باشد. همه ما تفاوت میان بیداری و خواب را می دانیم. ما می دانیم که چه زمان هایی در هشیاری کامل قرار داریم. هشیاریِ ما انسان ها گاهی تغییر می کند. ممکن است چند لحظه بعد، شما غرق در خیالات خود شوید و از آن چه اطرافتان می گذرد برای لحظاتی غافل گردید. حالت هایِ هشیاریِ تغییریافتهْ طیف گسترده ای می باشند که از یک حواسپرتیِ ساده تا تحریفات ادراکی ناشی از تأثیر برخی داروها را در بر می گیرد.

    هیپنوتیسم یکی از حالت های دگرگون شده هشیاری است که از قرن ها پیش بشر با آن آشنا است. در هیپنوتیسم، کسی که آماده همکاری است، بخشی از کنترلی که بر رفتارش دارد را به هیپنوتیسم کننده واگذار می کند و تحریفاتی در واقعیت را می پذیرد. برای ایجاد هیپنوتیسم از روش های مختلفی استفاده می شود. مثلا ممکن است هیپنوتیسم کننده از هیپنوتیسم شونده بخواهد به تدریج در حالت آرامش قرار گیرد و تمام افکارش را بر یک شیء متمرکز کند. می توان به هیپنوتیسم شونده القاکرد که دچار خواب آلودگی است. زیرا هیپنوتیسم شونده در حالتی از آرامش قرار دارد. البته هیپتونیسم شونده واقعا به خواب نمی رود و بیشتر اوقات همچنان صدای هیپنوتیسم کننده را می شنود. امروزه هیپنوتیسم کننده ها از دستور استفاده نمی کنند و افراد داوطلب با آموزش می توانند خود را هیپنوتیسم کنند.

    ادامه دارد...





  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۷
    نوشته
    136
    مورد تشکر
    383 پست
    حضور
    24 روز 17 ساعت 43 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    تغییرات زیر از مشخصات حالت هیپنوتیسم است:

    - در این حالت، برنامه ریزی متوقف می شود. کسی که هیپنوتیسم می شود، خودش مایل نیست دست به فعالیتی بزند و ترجیح می دهد صبر کند تا آن چیزی که هیپنوتیسم کننده به او تلقین می کند را انجام دهد.

    - توجهِ فرد گزینشی تر از معمول می شود. هیپنوتیسیم شده ای که به او گفته شده است تنها به صدای هیپنوتیسم کننده گوش دهد، تمامی صدای های دیگر اتاق را نشنیده می گیرد.

    - تخیّلات به آسانی برانگیخته می شوند. مثلا هیپنوتیسم شده ممکن است متوجه شود که در زمان و مکانی دیگر سرگرم تجربه ای لذت بخش است.

    - واقعیت آزمایی کاهش می یابد و تحریف واقعیت پذیرفته می شود. شخص هیپنوتیسم شده ممکن است بدون هیچ مقاومتی تجربه های موهومی را بپذیرد. به عنوان مثال با شخص خیالی که تصور می کند در کنارش نشسته سرگرم صحبت می شود، بدون آنکه بررسی کند کسی کنارش نشسته است یا نه.

    - در بیشتر موارد، «فراموشیِ پس هیپنوتیسمی» مشاهده می شد. کسی که بسیار هیپنوتیسم پذیر است، با دریافتِ دستور، همه یا قسمت عمده ای از رویدادهای جلسه هیپنوتیسم را فراموش می کند. اما با صدور علامتی که قبلا تعیین شده، همه خاطرات آن جلسه را به یاد می آورد.

    - تلقین پذیری افزایش می یابد. هیپنوتیسم شدنِ فرد در اصل، وابسته به این است که تلقین پذیر باشد. اما این مسأله که آیا در حالت هیپنوتیسم تلقین پذیری افزایش می یابد بحث برانگیز است. برخی تحقیقاتِ دقیق نشان دهنده این است که پس از هیپنوتیسم شدن، کمی در تلقین پذیریِ فرد افزایش مشاهده می شود. اما این افزایش به اندازه ای نیست که اغلب تصور می شود.

    نکته: همه مردم به یک اندازه هیپنوتیسم پذیر نیستند. حدود 5 تا 10 درصدِ مردم را هیپنوتیسم کنندگان باتجربه هم نمی توانند هیپنوتیسم کنند. بقیه مردم به درجات مختلف هیپنوتیسم پذیرند. با وجود این، اگر کسی یک بار هیپنوتیسم شد، احتمالا یک بار دیگر نیز به همان اندازه هیپنوتیسم پذیر خواهد بود.

    ادامه دارد...




  7. تشکرها 2


  8. #6

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۷
    نوشته
    136
    مورد تشکر
    383 پست
    حضور
    24 روز 17 ساعت 43 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    نقل قول نوشته اصلی توسط atefekhedri نمایش پست
    هپنوتیزم
    تلقین هیپنوتیسمی

    با تلقین، رفتارها و تجارب گوناگونی در هیپنوتیسم شدگان ایجاد می شود. مثلا ممکن است کنترل حرکتی شخص تغییر کند، خاطره های تازه از بین بروند یا خاطره های قدیمی دوباره به خاطر آیند و تغییرات بارزی در ادراک های جاریِ شخص رخ دهد.

    کنترل حرکت: در برابر تلقین های مستقیم، بسیاری از افراد هیپنوتیسم شده حرکات غیرارادی نشان می دهند. مثلا اگر شخص بایستد و دست هایش را طوری باز کند که روبروی هم قرار گیرند و در این حالت به او تلقین شود که دست هایش به سوی یکدیگر جذب می شوند، قئئرا دست هایش به حرمت در می آیند و آزمودنی احساس می کند که دست هایش را نیرویی خارجی به حرکت در می آورد. تلقین مستقیم می تواند حرکت را بازداری نیز بکند. اگر به آزمودنیِ تلقین پذیر بگویند که دستش خشک شده است (مانند میله آهنی یا دستی که گچ گرفته باشند) و سپس از او بخواهند دستش را خم کند، او قادر به این کار نخواهد شد و با کوششی بیش از حدّ معمول موفق به این کار خواهد شد. البته پاسخ اخیر در مقایسه با حرکت تلقین شده کمتر دیده می شود.

    کسانی که از خواب هیپنوتیسمی بیدار می شوند، ممکن است در برابر علامتی که قبلا هیپنوتیسم کننده تعیین کرده، پاسخ حرکتیِ معینی نشان دهند. این پاسخ را پاسخ پس هیپنوتیسمی می نامند. حتی وقتی تلقین قبلی فراموش شده باشد، آزمودنی ها با نوعی احساس اجبار دست به رفتار تلقین شده خواهند زد. هر چند در این موارد آزمودنی ها می کوشند با توسل به دلایلی رفتار خود را منطقی جلوه دهند، اما در هر حال، در اجرای آن، حالت اجبار وجود دارد. برای مثال مرد جوانی پس از آنکه هیپنوتیسم کننده عینک خود را برداشت (علامت از پیش تعیین شده) پنجره را باز کرد و برای توجیه عمل خود اظهار داشت به نظرش می رسد هوای اتاق کمی کثیف است.

    یازدودگی پس هیپنوتیسمی: با تلقین هیپنوتیسم کننده، شخص ممکن است وقایعی را که در طول هیپنوتیسم روی داده فراموش کند و در عین حال، با ظهور علامتی از سوی هیپنوتیسم کننده آنها را به خاطر آورد. این فراموشی را یادزودگیِ پس هیپنوتیسمی نامیده اند. از لحاظ یادزدودگیِ پس هیپنوتیسمی تفاوت های چشم گیری بین افراد وجود دارد. در پژوهشی، مطالبی که آزمودنی ها می بایستی به خاطر بیاورند، ده عمل بود که در حالت هیپنوتیسم انجام داده بودند. چند آزمودنی هر ده مورد را به یاد داشتند یا فقط یکی دو مورد را فراموش کرده بودند. اکثر آنان چهار یا پنج مورد را از یاد برده بودند و تعداد در خورد توجهی از آنان نیز هر ده مورد را فراموش کرده بودند. نتایج مشابهی در بسیاری از بررسی های مربوط به یادزدودگیِ پس هیپنوتیسمی دیده شده است. بیشتر آزمودنی ها بیشتر مطالب را به یادآوردند و این عملکرد احتمالا نمودار وضع هیپنوتیم پذیران متوسط الحال است. گروه کوچک ترِ هیپنوتیسم پذیران یعنی کسانی که هر ده مورد را فراموش کرده بودند «هیپنوتیسم پذیرانِ تمام عیار» به شمار می آیند.

    تفاوت هایی که در میزان یادآوریِ این دو گروه به دنبالِ تلقینِ پس هیپنوتیسمی دیده می شود ظاهرا ارتباطی با تواناییِ حافظه ندارد: وقتی با ظهورِ علامتِ از پیش تعیین شده یِ هیپنوتیسم کننده فراموشی از بین برود، بین گروهی که یادزدودگیِ بیشتر و گروهی که یادزدودگیِ کمتری نشان داده بود تفاوتی از لحاظِ یادآوریِ مطالب دیده نمی شود. بعضی از پژوهشگران معتقدند که هیپنوتیسم موقتا تواناییِ شخص را برای بازیابیِ ماده خاصی از حافظه مختلّ می کند اما اثری در اندوخته واقعیِ حافظه ندارد.


    ادامه دارد...




  9. #7

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۷
    نوشته
    136
    مورد تشکر
    383 پست
    حضور
    24 روز 17 ساعت 43 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    توهماتِ مثبت و منفی:

    داشتنِ برخی تجربه های هیپنوتیسمی مستلزمِ آن است که شخص از استعدادِ هیپنوتیسم پذیریِ بیشتری برخوردار باشد. برای مثال نسبتا نادر است که تحریف های ادراکیِ روشن و متقاعدکننده ای از نوع توهم به شخص دست دهد. در مورد امکان دو نوع توهم ناشی از تلقین، شواهدِ محکمی در دست است: توهمات مثبت که در آنها آزمودنی شیئی را می بیند یا صدایی را می شنود که در واقع وجود ندارد؛ و توهمات منفی که در آن آزمودنی چیزی را معمولا قابل ادراک است، ادراک نمی کند. بسیاری از توهم ها هر دو عنصر مثبت و منفی را در خود دارند. مثلا وقتی آزمودنی در حالتِ هیپنوتیسم نخواهد شخصی را که روی صندلی نشسته ببیند (توهم منفی)، قسمت هایی از صندلی را می بیند که معمولا از نظر پنهان است (توهم مثبت).

    توهم از طرق تلقینِ پس هیپنوتیسمی نیز ممکن است ایجاد شود. برای مثال ممکن است به آزمودنی ها گفته شود که به محض بیدارشدن از حالت هیپنوتیسم خواهند دید خرگوشی در دست دارند و آن را نوازش می کنند و خرگوش می پرسد «ساعت چند است؟». دیدن و نوازش کردنِ خرگوش برای بسیاری از آزمودنی ها امری عادی است، اما وقتی متوجه می شوند که دارند وقت را اعلام می کنند، شگفت زده می شوند و سعی می کنند رفتار خود را به نحوی توجیه کنند: (راستی ببینم کی از من ساعت را پرسید؟ شاید بی معنی باشد، اما مثل اینکه خرگوش بود که این سؤال را از من کرد. اما خرگوش که حرف نمی زند!).

    از توهمات منفی می توان برای مهارکردنِ درد استفاده کرد. در اغلب موارد با هیپنوتیسم درد متوقف می شود، حتی اگر منشأ آن مثلا سوختگیِ شدید یا شکستگیِ استخوان همچنان پابرجا باشد. ناتوانی از ادراک چیزی (درد) که معمولا باید ادراک شود در ردیف توهمات منفی قرار دارد. لازم نیست هیپنوتیسم درد را به کلی متوقف کند تا آن را در تسکینِ درد سودمند بدانیم. همین که کمی از شدتِ درد، هر چند به میزانِ بیست درصد، کاسته شود ممکن است برای بیمار قابل تحمل گردد. تحقیقات آزمایشی نشان داده که بین مقدارِ کاهش درد و نمره هیپنوتیسم پذیری رابطه یِ نزدیکی وجود دارد.

    ادامه دارد...





  10. #8

    تاریخ عضویت
    جنسیت ارديبهشت ۱۳۹۷
    نوشته
    136
    مورد تشکر
    383 پست
    حضور
    24 روز 17 ساعت 43 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    ناظر پنهان

    مفهوم «ناظر پنهان» ریشه در مشاهدات هیلگارد (1986) دارد. هیلگارد متوجه شد که در بسیاری از افراد هیپنوتیسم شده بخشی از ذهن که خارج از حیطه اگاهی است ظاهرا نوعی نظارتِ کلّی بر تجاربِ او دارد. این یافته ها به شرح زیر است:

    هیلگارد در شرایطی بسیار شگفت انگیز موفق به کشف دو فرایندِ موازیِ تفکر در هیپنوتیسم شد. در کلاس برای نمایشِ علمیِ هیپنوتیسم، آزمودنی مجرّب و تصادفاً نابینایی را انتخاب کرده بود. هیلگارد در آزمودنی، ناشنوایی ایجادکرد و به او گفت:«زمانی قادر به شنیدن خواهد شد که دستی بر شانه اش گذاشته شود. آزمودنی که تماس خود را با جهانِ خارج از دست داده بود، حوصله اش سر رفت و شروع کرد به فکرکردن درباره چیزهای دیگر. هیلگارد به شاگردانش نشان داد که این آزمودنی از پاسخ دهی در برابر صدا و صحبت به کلّی ناتوان است، اما بعد این سؤال پیش آمد که آیا آزمودنی واقعا تا آن اندازه که گمان می کنیم، فاقدِ پاسخدهی است؟ هیلگارد با صدای آرام از آزمودنی پرسید:«با اینکه در حالت ناشنواییِ هیپنوتیسمی هستی، ممکن است چیزی در وجودِ تو هنوز قادر به شنیدن باشد؟ اگر چنین است، لطفا انگشتِ سبّابه ات را بلند کن». در برابر حیرتِ حاضران و حتی خودِ آزمودنیِ هیپنوتیسم شده، انگشتِ او بلند شد.

    در این موقع آزمودنی اظهار داشت می خواهد بداند قضیه چیست؟ هیلگارد دستی روی شانه آزمودنی گذاشت تا بتواند بشنود و به وی قول داد که بعدا ماجرا را توضیح خواهد داد، در عین حال از آزمودنی پرسید که آیا چیزی به خاطر می آورد یا نه. آزمودنی توضیح داد تنها چیزی که به خاطر دارد این است که همه جا را سکوت فراگرفت، بعد حوصله اش سررفت و شروع کرد به فکرکردن درباره مسأله ای در آمار، و آنگاه احساس کرد که انگشت سبّابه اش بلند می شود و بنابراین خواست علت آن را بداند.

    سپس هیلگارد به آزمودنی گفت:«می خواهم از آن قسمت از وجودت که به من گوش داد و موجب شد انگشت تو حرکت کند، گزارشی بشنوم»، و اضافه کرد که خود آزمودنی قادر به شنیدنِ گفته های خودش نخواهد بود. معلوم شد که این بخشِ دوم از آگاهیِ آزمودنی، تمامِ آنچه را که اتفاق افتاده بود شنیده و می تواند آن را گزارش دهد. هیلگارد برای توصیفِ این شاهدِ مستقلّ، استعاره مناسبی یافت:«ناظر پنهان».

    ملاحظه می کنیم که استعاره «ناظر پنهان» به یک ساختار ذهنی اشاره دارد که بر تمام رویدادها نظارت دارد، از آن جمله، رویدادهایی که شخصِ هیپنوتیسم شده، هشیارانه از ادراکِ آنها آگاه نیست. وجود ناظر پنهان در بسیاری از آزمایش ها تأیید شده است. مثلا در جریانِ بررسی های مربوط به تسکین درد، درست در همان زمان که هشیاریِ آزمودنی، تلقینِ هیپنوتیسم کننده را در مورد رهایی از درد می پذیرد و بدان پاسخ می دهد، آزمودنی می تواند از راهِ ناهشیار نویسی یا ناهشیارگویی، احساسِ درد را توصیف کند. هیلگارد و همکارانش این پدیده را با تجاربی از زندگیِ روزمرّه مقایسه کردند که در آنها شخص دقتِ خود را میان دو تکلیف تقسیم می کند، مانند رانندگی و صحبت کردن به طور همزمان، یا ایرادِ سخنرانی و همزمان با آن ارزیابیِ کیفیّتِ سخنرانیِ خود.

    امید: در آزمایش ابتدایی که منجر به کشف پدیده «ناظر پنهان» شد، آزمودنیْ فردی نابینا بود که با تلقین هیپنوتیسمی ناشنوا شده بود. یعنی نه می توانست ببیند و نه می توانست بشنود. پس چطور بخشی از وجودش
    تمامِ آنچه را که اتفاق افتاده بود متوجه شده بود و می توانست آن را گزارش دهد؟؟!! آیا این آزمایشْ وجودِ پدیده ای غیرمادّی (مجرّد) که با اعضایِ مربوط به حسّ های پنج گانه کار نمی کند را اثبات نمی کند؟

    منبع:
    اتکینسون . ریتا ال ، [ و دیگران ]، خلاصه روانشناسی هیلگارد، 2015، ترجمه محمد نقی براهنی و دیگران، 1385، انتشارات رشد، ص228تا 231.
    (Atkinson, Hilgard's Introduction to Psyhology,2015,16edition)

    ویرایش توسط امید : ۱۳۹۸/۰۹/۲۹ در ساعت ۲۱:۳۳




اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. پاسخ: 1221
    آخرين نوشته: ۱۳۹۷/۰۶/۰۹, ۱۳:۴۲
  2. پاسخ: 233
    آخرين نوشته: ۱۳۹۶/۱۱/۲۴, ۱۴:۴۰
  3. برنامه اندروید شناسایی کارکرد انواع داروها
    توسط meshkat1373 در انجمن نرم افزار مذهبی و قرآنی موبایل
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۳/۰۸/۱۴, ۱۰:۳۱
  4. دخترانه هایی که ناپدید می شوند…
    توسط Partofar در انجمن نوجوان ، جوان و جامعه
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۳/۰۷/۲۲, ۰۸:۴۳
  5. خانم پزشک ایتالیایی شیعه شد +عکس
    توسط Partofar در انجمن فعالان قرآنی
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۹۳/۰۷/۱۸, ۰۸:۱۸

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود