جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: چرا در روایات امام عصر عج مضطر معرفی شده؟

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مرداد ۱۳۹۹
    نوشته
    2,453
    مورد تشکر
    3,440 پست
    حضور
    92 روز 2 ساعت 55 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0

    چرا در روایات امام عصر عج مضطر معرفی شده؟




    سلام

    دلیل اضطرار چیست و چرا امام عصر عج مضطر نامیده شده و امام محمدباقر ع قسم هم خورده!


    راهنمایی فرمایید

    متشکریم
    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

    یا الله و یا رحمن یا رحیم یا مقلب القلوب ثبت قلبی الی دینک

    الهی العفو و لک الحمد


  2. تشکرها 2


  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۸
    نوشته
    512
    مورد تشکر
    280 پست
    حضور
    4 روز 11 ساعت 39 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با نام و یاد دوست

    چرا در روایات امام عصر عج مضطر معرفی شده؟

    کارشناس بحث: استاد میقات


    وَوَصَّیْنَا الإنْسَانَ بِوَالِدَیْهِ إِحْسَانًا

  4. تشکرها 2


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    4,159
    مورد تشکر
    9,582 پست
    حضور
    63 روز 1 ساعت 19 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    «أَمَّنْ يُجيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ قَليلاً ما تَذَكَّرُونَ»
    (آيا آن شريكان بهترند) يا كسى كه دعاى مضطرّ را اجابت مى ‏كند و گرفتارى را برطرف مى‏ سازد، و شما را خلفاى زمين قرار مى ‏دهد؛ آيا معبودى با خداست؟! كمتر متذكّر مى ‏شويد.(نمل: 27/ 62)


    با سلام و درود

    «مضطر» به معنای اجبار، ناچار و... است.

    در دعای ندبه می خوانیم: «أَيْنَ الْمُضْطَرُّ الَّذِي‏ يُجَابُ‏ إِذَا دَعَا»؛ کجاست آن مضطری که چون دعا کند، خواست او به اجابت می رسد.(مفاتیح الجنان، دعای ندبه)

    در روایات متعددی نیز حضرت حجت (عجل الله تعالی فرجه) به عنوان مضطر معرفی شده اند؛ از جمله:

    «عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ قَالَ: نَزَلَتْ فِي الْقَائِمِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلَامُ، هُوَ وَ اللَّهِ الْمُضْطَرُّ إِذَا صَلَّى فِي الْمَقَامِ رَكْعَتَيْنِ وَ دَعَا إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ، فَأَجَابَهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ وَ يَجْعَلُهُ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ»
    از امام صادق (علیه السلام) روایت شده که فرمودند: اين آيه در مورد مهدى از آل محمد (علیهم السلام) نازل شده، به خدا سوگند مضطر او است، هنگامى كه در مقام ابراهيم دو ركعت نماز بجا مى‏ آورد و دست به درگاه خداوند متعال بر مى‏ دارد دعاى او را اجابت مى ‏كند، ناراحتى‏ ها را بر طرف مى ‏سازد، و او را خليفه روى زمين قرار مى ‏دهد.(نورالثقلین، ج 4، ص 94)

    در این زمینه روایات متعددی وجود دارد.(تفسير نور الثقلين، ج ‏4، ص 94؛ البرهان في تفسير القرآن، ج ‏4، ص 225)


    توجه:
    «مضطر» معنایی عام و گسترده دارد لذا آیه شریفه هر مضطری را شامل می شود، ولی یکی از مصادیق تام و کامل آن، حضرت حجت (علیه السلام) است؛ لذا این روایات در مقام بیان مصداق تام هستند، نه این که آیه را به یک مورد، محدود کرده باشند.

    علامه طباطبایی(ره) می گوید اين روايات از باب جرى و تطبيق مصداق بر كلى است، زيرا آيه در باره عموم مضطرين است.(ترجمه تفسیر المیزان، ج 15، ص 560)

    در تفسیر نمونه آمده:
    يكى از مصداق هاى روشن آن وجود مهدى (علیه السلام) است كه در آن زمان كه همه جا را فساد گرفته باشد، درها بسته شده، كارد به استخوان رسيده، بشريت در بن بست سختى قرار گرفته، و حالت اضطرار در كل عالم نمايان است؛ در آن هنگام در مقدس ‏ترين نقطه روى زمين دست به دعا بر مى ‏دارد و تقاضاى كشف سوء مى ‏كند و خداوند اين دعا را سرآغاز انقلاب مقدس جهانى او قرار مى ‏دهد و به مصداق‏ «وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ»‏ او و يارانش را خلفاى روى زمين مى ‏كند.(تفسیر نمونه، ج 15، ص 522)


    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




  6. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    4,159
    مورد تشکر
    9,582 پست
    حضور
    63 روز 1 ساعت 19 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0



    مطلب دیگر؛

    امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) به عنوان حجت الهی، بیش از سایرین مشتاق ظهور و فرج هستند؛ به شیعیان نیز توصیه می کنند برای فرج من زیاد دعا کنید، چرا که همانا فرج شما در آن است: «وَ أَكْثِرُوا الدُّعَاءَ بِتَعْجِيلِ الْفَرَجِ فَإِنَّ ذَلِكَ فَرَجُكُمْ‏»(کمال الدین و تمام النعمه، ج 2، ص 485)

    حضرت با دیدن این هم فساد و تباهی، این همه مشکلات و گرفتاری برای بندگان خدا و برای شیعیان آن حضرت، فقر و بی عدالتی، ظلم و جور، سلطه ستمگران و استعمارگران، انحراف مردم از صراط مستقیم، و... ناراحت می شوند و منتظر روزی هستند تا بتوانند عدالت و معنویت و اسلام را در سراسر جهان، حاکم کنند.

    لذا می توان گفت حضرت در دوران غیبت در حال ناچاری به سر می ‌برند و هر آن، منتظر پایان این دوران هستند.

    به این روایت توجه فرمایید:
    «عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِنَّ الْقَائِمَ إِذَا خَرَجَ دَخَلَ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ فَيَسْتَقْبِلُ الْكَعْبَةَ وَ يَجْعَلُ ظَهْرَهُ إِلَى الْمَقَامِ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ يَقُومُ فَيَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنَا أَوْلَى النَّاسِ بِآدَمَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنَا أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِيمَ‏ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنَا أَوْلَى النَّاسِ بِإِسْمَاعِيلَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنَا أَوْلَى‏ النَّاسِ‏ بِمُحَمَّدٍ ص ثُمَّ يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِلَى السَّمَاءِ فَيَدْعُو وَ يَتَضَرَّعُ حَتَّى يَقَعَ عَلَى وَجْهِهِ وَ هُوَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَ‏ "أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ قَلِيلًا ما تَذَكَّرُون‏"»

    امام صادق (عليه السلام) می فرمايند: زمانی که قائم خروج کند وارد مسجدالحرام می شود و رو به کعبه و پشت به مقام ابراهيم می ایستد. سپس دو رکعت نماز می گذارد، سپس می ايستد و می گوید: ای مردم من سزاوارترين مردم به آدم هستم، ای مردم من سزاوارترين مردم به ابراهيم هستم، ای مردم من سزاوارترين مردم به اسماعيل هستم، ای مردم من سزاوارترين مردم به محمد (صلى الله عليه و آله) هستم.
    سپس دستهایش را به سوی آسمان بلند کرده و دعا و تضرع می کند، آن قدر تضرع می کند که از شدت خشوع و اضطرار به رو می افتد. و اين است تعبير قول خداوند (عزوجل) که می فرماید: «أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ...».(استرآبادی، تأویل الآیات الظاهرة فی فضائل عترة الطاهرة، ص 399؛ البرهان فی تفسیر القرآن، ج 4، ص 225)


    بنابر این:
    حضرت حجت (علیه السلام) بیش از همه منتظر فرا رسیدن فرج و ظهور هستند تا بتوانند جهان را که مملو از ظلم و فساد و تباهی شده است، پر از عدل و داد کنند. لذا مضطر بودن ایشان یعنی همین که آن حضرت در دوران غیبت، چاره ای ندارند و خود نیز منتظر فرا رسیدن زمان ظهور هستند.
    وقتی به اذن الهی، زمان ظهور فرا برسد، دعای ایشان که مضطر واقعی هستند، به اجابت رسیده و حکومت و خلافت الهی به ایشان سپرده می شود.

    به امید چنین روزی.


    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.



  7. تشکر


  8. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۸۸
    نوشته
    4,159
    مورد تشکر
    9,582 پست
    حضور
    63 روز 1 ساعت 19 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    0

    جمع بندی




    پرسش:
    دلیل اضطرار چیست و چرا امام عصر (علیه السلام) مضطر نامیده شده اند؟


    پاسخ:
    «أَمَّنْ يُجيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ قَليلاً ما تَذَكَّرُونَ»؛ (آيا آن شريكان بهترند) يا كسى كه دعاى مضطرّ را اجابت مى ‏كند و گرفتارى را برطرف مى‏ سازد، و شما را خلفاى زمين قرار مى ‏دهد؛ آيا معبودى با خداست؟! كمتر متذكّر مى ‏شويد.(1)

    «مضطر» به معنای اجبار، ناچار و... است.
    در دعای ندبه می خوانیم: «أَيْنَ الْمُضْطَرُّ الَّذِي‏ يُجَابُ‏ إِذَا دَعَا»؛ کجاست آن مضطری که چون دعا کند، خواست او به اجابت می رسد.(2)
    در روایات متعددی نیز حضرت حجت (عجل الله تعالی فرجه) به عنوان مضطر معرفی شده اند؛ از جمله:
    «عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ قَالَ: نَزَلَتْ فِي الْقَائِمِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلَامُ، هُوَ وَ اللَّهِ الْمُضْطَرُّ إِذَا صَلَّى فِي الْمَقَامِ رَكْعَتَيْنِ وَ دَعَا إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ، فَأَجَابَهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ وَ يَجْعَلُهُ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ»؛ از امام صادق (علیه السلام) روایت شده که فرمودند: اين آيه در مورد مهدى از آل محمد (علیهم السلام) نازل شده، به خدا سوگند مضطر او است، هنگامى كه در مقام ابراهيم دو ركعت نماز بجا مى‏ آورد و دست به درگاه خداوند متعال بر مى‏ دارد دعاى او را اجابت مى ‏كند، ناراحتى‏ ها را بر طرف مى ‏سازد، و او را خليفه روى زمين قرار مى ‏دهد.(3)
    در این زمینه روایات مشابه و متعددی وجود دارد.(4)

    توجه:
    «مضطر» معنایی عام و گسترده دارد لذا آیه شریفه هر مضطری را شامل می شود، ولی یکی از مصادیق تام و کامل آن، حضرت حجت (علیه السلام) است؛ لذا این روایات در مقام بیان مصداق تام هستند، نه این که آیه را به یک مورد، محدود کرده باشند.
    علامه طباطبایی(ره) می گوید اين روايات از باب جرى و تطبيق مصداق بر كلى است، زيرا آيه در باره عموم مضطرين است.(5)
    در تفسیر نمونه آمده: يكى از مصداق هاى روشن آن وجود مهدى (علیه السلام) است كه در آن زمان كه همه جا را فساد گرفته باشد، درها بسته شده، كارد به استخوان رسيده، بشريت در بن بست سختى قرار گرفته، و حالت اضطرار در كل عالم نمايان است؛ در آن هنگام در مقدس ‏ترين نقطه روى زمين دست به دعا بر مى ‏دارد و تقاضاى كشف سوء مى ‏كند و خداوند اين دعا را سرآغاز انقلاب مقدس جهانى او قرار مى ‏دهد و به مصداق‏ «وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ»‏ او و يارانش را خلفاى روى زمين مى ‏كند.(6)

    مطلب دیگر؛
    امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) به عنوان حجت الهی، بیش از سایرین مشتاق ظهور و فرج هستند؛ به شیعیان نیز توصیه می کنند برای فرج من زیاد دعا کنید، چرا که همانا فرج شما در آن است: «وَ أَكْثِرُوا الدُّعَاءَ بِتَعْجِيلِ الْفَرَجِ فَإِنَّ ذَلِكَ فَرَجُكُمْ‏»(7)
    حضرت با دیدن این همه فساد و تباهی، این همه مشکلات و گرفتاری برای بندگان خدا و برای شیعیان آن حضرت، فقر و بی عدالتی، ظلم و جور، سلطه ستمگران و استعمارگران، انحراف مردم از صراط مستقیم، و... ناراحت می شوند و منتظر روزی هستند تا بتوانند عدالت و معنویت و اسلام را در سراسر جهان، حاکم کنند.
    لذا می توان گفت حضرت در دوران غیبت در حال ناچاری به سر می ‌برند و هر آن، منتظر پایان این دوران هستند.
    به این روایت توجه فرمایید:
    «عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (عليه السلام) قَالَ: إِنَّ الْقَائِمَ إِذَا خَرَجَ دَخَلَ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ فَيَسْتَقْبِلُ الْكَعْبَةَ وَ يَجْعَلُ ظَهْرَهُ إِلَى الْمَقَامِ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ يَقُومُ فَيَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنَا أَوْلَى النَّاسِ بِآدَمَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنَا أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِيمَ‏ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنَا أَوْلَى النَّاسِ بِإِسْمَاعِيلَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنَا أَوْلَى‏ النَّاسِ‏ بِمُحَمَّدٍ (صلى الله عليه و آله) ثُمَّ يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِلَى السَّمَاءِ فَيَدْعُو وَ يَتَضَرَّعُ حَتَّى يَقَعَ عَلَى وَجْهِهِ وَ هُوَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَ‏ "أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ قَلِيلًا ما تَذَكَّرُون‏"»
    امام صادق (عليه السلام) می فرمايند: زمانی که قائم خروج کند وارد مسجدالحرام می شود و رو به کعبه و پشت به مقام ابراهيم می ایستد. سپس دو رکعت نماز می گذارد، سپس می ايستد و می گوید: ای مردم من سزاوارترين مردم به آدم هستم، ای مردم من سزاوارترين مردم به ابراهيم هستم، ای مردم من سزاوارترين مردم به اسماعيل هستم، ای مردم من سزاوارترين مردم به محمد (صلى الله عليه و آله) هستم.
    سپس دستهایش را به سوی آسمان بلند کرده و دعا و تضرع می کند، آن قدر تضرع می کند که از شدت خشوع و اضطرار به رو می افتد. و اين است تعبير قول خداوند (عزوجل) که می فرماید: «أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ...».(8)

    بنابر این:
    حضرت حجت (علیه السلام) بیش از همه منتظر فرا رسیدن فرج و ظهور هستند تا بتوانند جهان را که مملو از ظلم و فساد و تباهی شده است، پر از عدل و داد کنند. لذا مضطر بودن ایشان یعنی همین که آن حضرت در دوران غیبت، چاره ای ندارند و خود نیز منتظر فرا رسیدن زمان ظهور هستند.
    وقتی به اذن الهی، زمان ظهور فرا برسد، دعای ایشان که مضطر واقعی هستند، به اجابت رسیده و این حکومت و خلافت الهی به ایشان سپرده می شود.

    پی نوشت ها:
    1. نمل: 27/ 62.
    2. مفاتیح الجنان، دعای ندبه.
    3. حویزی، تفسير نور الثقلين، مصحح: رسولی، ناشر: اسماعیلیان ـ قم، ج 4، ص 94.
    4. تفسير نور الثقلين، پیشین، ج ‏4، ص 94؛ بحرانی، تفسیر البرهان فی تفسیر القرآن، موسسة البعثة، قسم الدراسات الاسلامیه ـ قم، ج ‏4، ص 225.
    5. طباطبایی، محمد حسین، تفسير الميزان، ترجمه موسوی همدانی، انتشارات: جامعه مدرسین، دفتر انتشارات اسلامی ـ قم، ج 15، ص 560.
    6. مکارم شیرازی و همکاران، تفسير نمونه، انتشارات: دار الکتب الاسلامیه ـ تهران، ج 15، ص 522.
    7. ابن بابویه (صدوق)، كمال الدين و تمام النعمة، انتشارات اسلامیه، ج 2، ص 485.
    8. استرآبادى، على‏، تأويل الآيات الظاهرة في فضائل العترة الطاهرة، محقق: استاد ولى، حسين‏، ناشر: جماعة المدرسين في الحوزة العلمية بقم، مؤسسة النشر الإسلامي‏، 1409 ه.ق‏، چاپ اول، ص 399؛ البرهان فی تفسیر القرآن، پیشین، ج 4، ص 225.


    أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ أَبیها، وَ بَعلِها وَ بَنیها، وَ السِّرِ المُستَودَعِ فیها، بِعَدَدِ ما أَحاطَ بِهِ عِلمُک


    خدایا! صلوات و درود تو بر فاطمه، و بر پدر فاطمه، و بر همسر فاطمه، و بر دو پسر فاطمه، و بر آن سرّی که در فاطمه به ودیعه نهاده ای؛ به آن تعداد که علم تو آن را در بر می گیرد.




اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود