صفحه 2 از 3 نخست 123 آخرین
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: شکل ظاهری ائمه (ع) طبق روایات

  1. #11

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    725
    مورد تشکر
    1,413 پست
    حضور
    22 روز 6 ساعت 26 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    از انس بن مالک سوال شد حسن بن علی(علیهما السلام) چه شمایلی داشت؟

    او گفت کسي از مردمان شبيه‏تر از حسن بن علي (ع) به پيامبر نبود. داراي رخساره‏اي سفيده آميخته به اندکي سرخي، «گلگون چهره» داراي چشماني سياه و گونه‏هاي پهن، محاسن انبوه و پرمو، گردنش مانند نقره فام بود، داراي مفصل‏هاي بزرگ و بين دو کتف او فاصله بود، قامتش نه بلند و نه کوتاه، صورت مانند ماه درخشان بود، محاسن را به رنگ سياه خضاب مي‏کرد، موهايش مجعد، بدنش متناسب و مليح بود. واصل بن عطا گفته است: در حسن بن علي (ع) سيماي پيامبران، و درخشندگي پادشاهان نمايان بود.

  2. تشکرها 2


  3. #12

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    725
    مورد تشکر
    1,413 پست
    حضور
    22 روز 6 ساعت 26 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    شمایل امام حسین علیه السلام
    در بیش‌تر منابع حدیثی و تاریخی و رجالیِ کهن از شباهت حسین ‌بن علی به پیامبر اکرم سخن گفته شده و در یک روایت، امام حسین شبیه‌ترین فرد به پیامبر وصف شده است. بنابر روایتی دیگر ازامام علی، آن حضرت فرزندش حسین را شبیه‌ترین فرد به خود از نظر خُلق و خو و رفتار، دانسته است
    امام حسین علیه السلام سپید چهره بودند و گاه عمامه ای از خز و گاه عمامه ای سیاه بر سر میگذاشتند. موی سر و محاسن خود را خضاب مینمودند. نقش انگشتری ایشان یکی لا اله الا الله و دیگری ان الله بالغ امره بود.

  4. تشکرها 2


  5. #13

    تاریخ عضویت
    جنسیت اسفند ۱۳۹۲
    نوشته
    30,462
    مورد تشکر
    41,640 پست
    حضور
    127 روز 22 ساعت 5 دقیقه
    دریافت
    5
    آپلود
    0
    گالری
    1



    علی اکبر

    علی اکبر علیه‌السلام اشبه الناس به رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم

    مورخان در میان خانواده پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم از کسی که در تمام صفات شبیه او باشد به جز علی اکبر علیه‌السلام نام نبرده اند.

    سرودی از جابر انصاری نقل نموده: حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها در راه رفتن شبیه پدر بزرگوارش بود یک‌بار به راست و یک‌بار به چپ می‌گرایید.

    در روایت صدوق آمده: امام حسن مجتبی علیه‌السلام در هیبت و سیادت شبیه به جد خود بود و امام حسین علیه‌السلام در بخشش و شجاعت.

    این نمونه‌ها نشان می‌دهد کسی از خاندان رسالت از هر جهت شبیه به رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نبوده است.

    سخن امام حسین علیه‌السلام درباره فرزندش علی اکبر علیه‌السلام به هنگام عزیمت به میدان نبرد: «اللهم اشهد انّه برز الیهم اشبه الناس خلقا و خُلقا و منطقا برسولک و کنا اذا اشتقنا الی نبیک نظرنا الیه؛ خدایا گواه باش شبیه‌ترین مردم به رسولت در خلقت و اخلاق و سخن گفتن به سوی اینان رفت و هرگاه ما مشتاق پیامبرت می‌شدیم به او نگاه می‌کردیم.».

    گویای این حقیقت است که علی اکبر علیه‌السلام آینه‌ی جمال نبوی و نمونه کمالات آن جناب و در سخن گفتن نمونه کامل حضرتش بود. تا آنجا که پدر عزیزش امام حسین علیه‌السلام هرگاه شوق دیدار آن چهره‌ی حیات بخش را پیدا می‌کرد به این نور دیده نظر می‌انداخت.
    در زیارت مخصوصه آن بزرگوار در اول رجب از قول امام معصوم علیه‌السلام آمده: «کما منّ علیک من قبل و جعلک من اهل بیت الذین اذهب الله عنهم ارجس و طهرهم تطهیرا؛ همان‌گونه که از پیش بر تو منت نهاد و ترا از خاندانی قرار داد که رجس و پلیدی را از انان برده و پاک و مطهرشان ساخته است.»

    البته روشن است که او دارنده‌ی اخلاق پسندیده بود تمام خصوصیت‌های پیامبر اکرم صلی الله علیه واله و سلم را دارا بود؛ مثل ورع، اخلاص، شجاعت، کرم، بردباری، خوشرویی، نرمش و انعطاف، خشونت و قاطعیت در راه خدا، و دوری از پستی‌ها و رذائل خواه از نظر شرع یا فطرت انسان و ... در یک کلمه آنچه نزد خدای تعالی عظیم است. [انک لعلی خلق عظیم].

    حضرت محمد(ص)

    با توجه به احادیث رسیده هر چند بعضی از از خاندان رسالت با مقام عظمای رسالت شباهت داشتند اما علی اکبر علیه‌السلام مَثَل اعلای آن ذات کامل قدوسی معصوم از هر عیب و خطا و آراسته با جمال قدس الهی بود. او هر چند به امام معصوم نیازمند است اما بعید نیست که همچون ائمه طاهرین علیهما السلام دارای مقام عصمت باشد و این از فضل خدای تعالی دور نیست که انسانی بیافریند کامل، منزه از هر عیب و خطا.

    در زیارت مخصوصه آن بزرگوار در اول رجب از قول امام معصوم علیه‌السلام آمده: «کما منّ علیک من قبل و جعلک من اهل بیت الذین اذهب الله عنهم ارجس و طهرهم تطهیرا؛ همان‌گونه که از پیش بر تو منت نهاد و ترا از خاندانی قرار داد که رجس و پلیدی را از انان برده و پاک و مطهرشان ساخته است.».

    معنی «اذهب الله عنهم الرجس» همان مقام عصمت است که در علی اکبر علیه‌السلام تحقق یافته است هر چند وجوب عصمت در آن جناب همچون مقام عصمت امام که حجت بر مخلوقات است نیست.

    منبع: مقتل مُقرّم، آیت الله سید عبدالرزاق مقرم – به نقل از سایت عرفان

    شکل ظاهری ائمه (ع) طبق روایات

  6. تشکر


  7. #14

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    725
    مورد تشکر
    1,413 پست
    حضور
    22 روز 6 ساعت 26 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    شمایل ظاهری امام سجاد علیه اسلام

    در مورد شمایل آن حضرت مطلبی نیافتم اما خصوصیا ت بارز آن امام همام را اینگونه بیان کرده اند.

    امام سجاد دارای صفات نیکو و پسندیده ای بودند که شامل حلم، صبر، رافت، رحمت، عبادت، شجاعت ، سیاست، تواضع، فصاحت و بلاغت، جهاد، عفو و وفاداری میباشد.
    در اینجا به اشعار فرزدق در توصیف آن حضرت اشاره میکنم.
    در تاریخ ضبط است كه هشام بن عبدالملك به حج آمده بود و كثرت جمعیت مانع شدكه حجر الاسود را استلام كند. پس در گوشه ای برای او فرشی انداخته و نشسته بود كه امام سجاد وارد طواف شد و وقتی به حجر الاسود رسید، مردم كنار رفتند و حضرت مكرّر استلام نمود. هشام فوق العاده ناراحت شد. یكی از اطرافیان پرسید: این مرد كیست كه مردم چنین به او احترام دارند؟ هشام تجاهل كرد و گفت نمی دانم. فرزدق آنجا بود، فی البداهة قصیدة مفصلی دربارة امام سجاد سرود. ما چند بیت از آن قصیده را می آوریم: تمام قصیده در مناقب ابن شهر آشوب موجود است:
    هذا الذی تعرف البطحاء وطاته
    والبیت یعرفه والحل والحرم
    ما قال لاقط الا فی تشهده
    لولا التشهد كانت لانه نعم
    یغضی حیاء ویغضی من مهابته
    فما یكلم الا حین یبتسم
    من معشر حبهم دین وبغضهم
    كفر وقربهم منجی ومقتصم
    مقدم بعد ذكر الله ذكرهم
    فی كل فرض ومختوم به الكلم
    این مردی است كه حجاز، خانة خدا، حل، حرم او را می‌شناسند.
    نه، در كلامش نیست ـ حاجت سائل را همیشه برآورده می كند جز در تشهد ـ كه لا اله الا الله می گوید. و اگر تشهد در نماز نبود، نه او، همیشه آری بود: هنگام برخورد با مردمان چشمها را فرو می بندد برای آنكه حیا دارد، و دیگران چشم فرو می بندد به جهت ابهتی كه او دارد. و سخن با او نمی گویند مگر كه آن بزرگوار تبسّم كند. روز قیامت حب آنها دین است و بغض آنها كفر است و قرب و نزدیكی به آنان پناه و نجات انسانها است. در نمازها یاد آنها و اسم آنها مقدم بر هر چیزی است بعد از اسم خدای متعال. و نمازها به اسم آنان تمام می شود ـ یعنی در نماز بعد از اسم خدا در اقامه، اسم اهل بیت است و آخر مطلب كه در تشهد آخر گفته می شود باز اسم اهل بیت است. گفته شده كه فرزدق به این اشعار آمرزیده شده است و به گفتة جامی اگر اهل عالم به این اشعار آمرزیده شوند جا دارد

  8. تشکرها 2


  9. #15

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    725
    مورد تشکر
    1,413 پست
    حضور
    22 روز 6 ساعت 26 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    شمایل ظاهری امام باقر علیه اسلام

    ابن شهر آشوب در مناقب می‌نویسد: امام باقر ـ علیه السّلام ـ میانه بالا و چهارشانه بود. چهره‌ای نورانی و مویی مجعد و سیمایی گندمگون داشت، خال سیاهی بر روی گونه و خال سرخی بربدنش دیده می‌شد، میان باریک و صدایش خوش آهنگ بودبرخی آن حضرت را چاق میدانند البته به معنی قوی هیکل و نیرومند که با همان حالت در مزرعه کشاورزی میکردند.
    آن حضرت هرگاه می‌خندید، می‌فرمود: اللهم لا تمقتنی یعنی خداوندا بر من خشم مگیر

  10. تشکرها 2


  11. #16

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    725
    مورد تشکر
    1,413 پست
    حضور
    22 روز 6 ساعت 26 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    شمایل ظاهری امام صادق علیه السلام در برخی از منابع آمده است که امام صادق علیه اسلام ظاهری زیبا داشتند. همچنین مشهور است که حضرت صادق (ع) بلند قد بوده، چشمانی آبی و پوستی سفید و موهای مجعد داشتند

  12. تشکرها 2


  13. #17

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    725
    مورد تشکر
    1,413 پست
    حضور
    22 روز 6 ساعت 26 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    شمایل امام کاظم علیه السلام
    امام کاظم علیه السلام به دلیل آنکه مادرش اهل سرزمین آفریقا بود، پوست سبزه تند مایل به سیاهی داشت. در عین حال صورت مبارکش چنان نورانی و درخشان بود که به زاهر (نورانی و درخشان) شهرت داشت. مزاج شریفش گرم و محاسنش انبوه و پرپشت و قامتش متوسط بود(1)

    1.جلسی بحار الانوار، ج 48 ص 11

  14. تشکرها 2


  15. #18

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    725
    مورد تشکر
    1,413 پست
    حضور
    22 روز 6 ساعت 26 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    درباره خصوصیات ظاهری امام رضا (علیه السّلام) بسیارى از مورّخان گفته‏ اند که آن حضرت، خرمایى یا سرخ رو بود(1)و در برخى اسناد گفته شده است که او سفیدرو بود و قدّى میانه داشت.(2) نقل شده است: حضرتشان شبیه ترین مردم به خاتم رسولان (صلّى اللّه علیه و آله) در عصر خودش بود و هرکس پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله) را در عالم خواب می دید به شکل و شمایل امام رضا (علیه السّلام) می دید.(3)ابن صباغ در فصول المهمه ان حضرت را با قامتی معتدل و میانه توصیف کرده است(4)

    1. پژوهشى دقیق در زندگانى امام رضا علیه السلام، مترجم: صالحى، سید محمد، ج ‏۱، ص ۴۸، به نقل از اخبار الدول، ص ۱۱۴٫
    2. همان، به نقل از الصّراط السّوى فى مناقب آل النّبى، ص 199
    3. شامى، یوسف بن حاتم، الدر النظیم فی مناقب الأئمه ، ص ۶۷۸٫
    4. ابن صباغ مالکی فصول المهمه فی معرفة الائمه، ص 200، سامی ناشر، دارالحدیث قم

  16. تشکرها 2


  17. #19

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    725
    مورد تشکر
    1,413 پست
    حضور
    22 روز 6 ساعت 26 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    شمایل امام جواد علیه اسلام
    قامتی معتدل ، چهره ای گندم گون ، ابروانی باریک و پیوسته ، چشمانی سیاه و گشاده ، بینی ای باریک و کشیده ، دندان هایی سفید و منظم ، کمری باریک ، سینه ای فراخ ، دستها و انگشتانی رسا و کشیده ، گردنی بلند ، محاسنی سیاه و پرپشت ، شکمی هموار و پاهایی محکم و قوی داشته است.(1) این صباغ مالکی چهره امام را سپید و قامت ان حضرت را معتدل میداند.(2)

    شمایل امام هادی علیه السلام
    دربارۀ ویژگی های ظاهری امام هادی (ع) نقل شده است: آن حضرت متوسط القامه بود و روى مبارکش سرخ و سفید بود.(3)در بعضی تعابیر آمده که آن جناب گندمگون بود.(4) چشم هایش فراخ و ابروهایش گشاده و چهره‏اش دلگشا، هر کس غمگین بود و به روى مبارکش می نگریست، غمش زایل می شد. محبوب قلوب و صاحب هیبت بود، به همین جهت وقتی دشمن به وى بر می خورد، تملّق می نمود. پیوسته لب مبارکش در تبسّم و ذکر خدا بود و در راه رفتن گام‏ها را کوچک بر می داشت(5)

    1. سپهر، ناسخ التواریخ، زندگانی امام جواد ، ج 1 ص 25 ، انتشارات اسلامی تهران ، 1363
    2. ابن صباغ مالکی، فصول المهمه فی معرفة الائمه، ج 2 ص 1039، دارالحدیث، قم، 1422
    3.قمى‏، شیخ عباس، منتهى الآمال فی تواریخ النبی و الآل، ج‏۳، ص۱۸۴۶، دلیل ما، چاپ اوّل، قم‏،‏ ۱۳۷۹ش.
    4. موسی خسروی، زندگانی حضرت جواد و عسکریین علیهم السلام ص 100، انتشارات اسلامیه ، تهران
    5.منتهی الآمال همان

  18. تشکر


  19. #20

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    725
    مورد تشکر
    1,413 پست
    حضور
    22 روز 6 ساعت 26 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    شمایل امام حسن عسکری علیه السلام
    امام حسن عسکری (ع) دارای شمایل و خصوصیات ویژه ای بودند چنان که احمد بن عبید اللَّه می گوید: یک روز در مجلس عمومى پدرم پشت سر او ایستاده بودم که دربانان او دویدند و گفتند ابن الرّضا بر در خانه است و او به صداى بلند گفت او را وارد کنید. مردى گندمگون، گشاده چشم، خوش قامت، زیباروى، خوش ترکیب، جوان، با جلال و هیبت وارد شد، چون چشم پدرم به او افتاد برخاست و چند گام به استقبال او رفت و به یاد ندارم که به احدى از بنى هاشم و یا افسران و یا ولیعهدها چنین کرده باشد.(1)

    شمایل امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف
    امام باقر(ع) از پدرش و جدش روایت می کند که روزی امام علی (ع) در حالی که بالای منبر بود، فرمود: از فرزندان من در آخرالزمان، مردی ظهور می کند که رنگ [صورتش] سفید متمایل به سرخی و سینه اش فراخ و ران هایش ستبر و شانه هایش قوی است و در پشتش دو خال است، یکی، به رنگ پوستش و دیگری، مشابه خال پیامبر اکرم (ص)(2)
    علی بن ابراهیم بن مهزیار اهوازی که بیست مرتبه به شوق دیدار مولایش ( امام مهدی(ع) ) به حج مشرف شد و سرانجام به آرزوی خود دست یافت، در گزارش دیدار خود، آن حضرت را این گونه توصیف می کند. «او میانه بالابود، نه بسیار بلند قد و نه بسیار کوتاه قد. صورتی گرد، سینه ای فراخ، پیشانی سفید و ابروانی به هم پیوسته داشت. بر گونه راست او خالی بود؛ چون دانه مشک که بر قطعه عنبر ساییده باشد.(3)

    ابراهیم بن مهزیار» نیز که به شرف ملاقات امام مهدی (ع) رسیده است، در بیان خصال آن امام می گوید: «او جوانی نورس و نورانی و سپید پیشانی بود با ابروانی گشاده و گونه ها و بینی کشیده و قامتی بلند و نیکو چون شاخه سرو. گویا پیشانی اش ستاره ای درخشان بود و برگونه راستش، خالی بود که مانند مشک و عنبر بر صفحه ای نقره ای می درخشید. بر سرش، گیسوانی پرپشت و سیاه و افشان بود که روی گوشش را پوشانده بود. سیمایی داشت که هیچ چشمی برازنده تر و زیباتر و با طمأنینه تر و باحیاتر از آن ندیده است.»(4)

    1. شیخ صدوق‏، کمال الدین و تمام النعمه، ج‏۱، ص۴۰‏، ناشر، اسلامیه‏، تهران،‏ چاپ دوم‏، ۱۳۹۵ ق.‏
    2. شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج2، باب 57 ، ص 560 ، ح 17.
    3. مجلسی، بحار الانوار، ج 51 ص 91
    4.شیخ صدوق، همان، ج 2 ، باب 43، ص 180

  20. تشکر


صفحه 2 از 3 نخست 123 آخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود