صفحه 2 از 2 نخست 12
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: ماجرای گاو بنی اسرائیل در قرآن

  1. #11

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    3,458
    مورد تشکر
    8,717 پست
    حضور
    56 روز 19 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    131
    آپلود
    0
    گالری
    13



    1- توجّه به مسائل فرعى، انسان را از تمركز نسبت به مسائل اساسى، باز مى‏ دارد. «انّ البقر تشابه علینا»
    2- روحیّه‏ى لجاجت باعث مى‏شود حقّ بر انسان مشتبه شود. «انّ‏ البقرتشابه علینا»
    3- گاهى سؤال براى تحقیق و علم و آگاهى نیست، بلكه نشانه‏ ى روح لجاجت و طفره رفتن است. «یبیّن لنا ما هى انّ البقر تشابه علینا»(6)

    دو نکته بعدی در خصوص این مساله است که اگر کسی کاری را مخفیانه انجام دهد خداوند قادر بر اشکار ساختن آنست به هر طریقی، ولو زنده کردن مرده و شهادت او.و نیز قدرت خداوند بر زنده کردن مردگان که از ورای این حکم و دستور، برای بنی اسرائیل، و هر کس این جریان را می خواند، روشن شد:

    « سپس گفتيم قسمتى از گاو را به مقتول بزنيد" (تا زنده شود و قاتل خود را معرفى كند) (فَقُلْنا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِها).
    " آرى خدا اين گونه مردگان را زنده مى‏كند" (كَذلِكَ يُحْيِ اللَّهُ الْمَوْتى‏).»(7)

    6. قرائتی، تفسیر نور، موسسه فرهنگی درسهایی از قرآن، تهران، 1388، چاپ اول، ج1، ص137
    7. نمونه، پیشین، ص 305
    ویرایش توسط هدی : ۱۳۹۹/۰۴/۲۲ در ساعت ۱۵:۱۷
    اليس الله بكاف عبده

    الهی ای فلک هرگز نگردی اگر دور سرحیدر نگردی
    الهی ای نفس بی مهر زهرا درون سینه رفتی برنگردی

    ****
    بشكند دستي كه هتك حرمت اين خانه كرد
    شيعه را سوزاند و خون در قلب صاحبخانه كرد

    حضرت زهرا (س) :
    كسی كه عبادت های خالصانه خود را به سوی خدا فرستد، پروردگار بزرگ برترین مصلحت را به سویش فرو خواهد فرستاد

  2. #12

    تاریخ عضویت
    جنسیت دي ۱۳۸۸
    نوشته
    3,458
    مورد تشکر
    8,717 پست
    حضور
    56 روز 19 ساعت 8 دقیقه
    دریافت
    131
    آپلود
    0
    گالری
    13

    جمع بندی




    پرسش: داستان ‌گاو بنی‌ اسرائیل را بطوراختصار بفرمایید.
    پاسخ: جریان گاو بنی اسرائیل که ذیل آیات 67 تا 73 سوره مبارکه بقره بیان شده است، داستانی جالب و پر نکته و درس آموز است. این داستان در تورات هم آمده است اما بنحو یک حکم نه یک ماجرا و جریان.
    «ماجرا (آن گونه كه از قرآن و تفاسير بر مى ‏آيد) چنين بود كه يك نفر از بنى اسرائيل به طرز مرموزى كشته مى‏ شود، در حالى كه قاتل به هيچوجه معلوم نيست.
    در ميان قبائل و اسباط بنى اسرائيل نزاع درگير مى‏شود، هر يك آن را به طايفه و افراد قبيله ديگر نسبت مى ‏دهد و خويش را تبرئه مى‏كند داورى را براى فصل خصومت نزد موسى مى برند و حل مشكل را از او خواستار مى‏ شوند، و چون از طرق عادى حل اين قضيه ممكن نبود، و از طرفى ادامه اين كشمكش ممكن بود منجر به فتنه عظيمى در ميان بنى اسرائيل گردد، موسى با استمداد از لطف پروردگار از طريق اعجاز آميزى به حل اين مشكل چنان كه در تفسير آيات مى‏خوانيد مى‏ پردازد.»(1)
    « نخست مى‏گويد:«به خاطر بياوريد هنگامى را كه موسى به قوم خود گفت بايد گاوى را سر ببريد» «وَ إِذْ قالَ مُوسى‏ لِقَوْمِهِ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً».
    آنها از روى تعجب «گفتند: آيا ما را به مسخره گرفته ‏اى؟!» «قالُوا أَ تَتَّخِذُنا هُزُوا»
    «موسى در پاسخ آنان گفت: به خدا پناه مى‏برم كه از جاهلان باشم» «قالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجاهِلِينَ‏»
    يعنى استهزا نمودن و مسخره كردن، كار افراد نادان و جاهل است، و پيامبر خدا هرگز چنين نيست.
    « گفتند: اكنون كه چنين است از پروردگارت بخواه براى ما مشخص كند كه اين چگونه گاوى بايد باشد» «قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنا ما هِيَ‏».
    جمله" از خدايت بخواه" كه در خواسته ‏هاى آنها چند بار تكرار شده يك نوع اسائه ادب و يا استهزاء سر بسته در آن نهفته است، مگر خداى موسى (علیه السلام) را از خداى خويش جدا مى‏دانستند؟
    به هر حال، «موسى» (علیه السلام) در پاسخ آنها« گفت: خداوند مى‏فرمايد بايد ماده گاوى باشد كه نه پير و از كار افتاده و نه بكر و جوان بلكه ميان اين دو باشد»: «قالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّها بَقَرَةٌ لا فارِضٌ وَ لا بِكْرٌ عَوانٌ بَيْنَ ذلِكَ»(2)»(3)
    «و براى اينكه آنها بيش از اين مساله را كش ندهند، و با بهانه ‏تراشى فرمان خدا را به تاخير نيندازند در پايان سخن خود اضافه كرد: «آنچه به شما دستور داده شده است انجام دهيد» «فَافْعَلُوا ما تُؤْمَرُونَ»
    ولى باز آنها دست از پرگويى و لجاجت بر نداشتند و«گفتند: از پروردگارت بخواه كه براى ما روشن كند كه رنگ آن بايد چگونه باشد؟!» «قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنا ما لَوْنُها».
    «موسى» (علیه السلام) در پاسخ «گفت: خدا مى‏ فرمايد: گاو ماده ‏اى باشد زرد يك دست كه رنگ آن بينندگان را شاد و مسرور سازد» «قالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّها بَقَرَةٌ صَفْراءُ فاقِعٌ لَوْنُها تَسُرُّ النَّاظِرِينَ»
    خلاصه اين گاو بايد كاملا خوشرنگ و درخشنده باشد، آن چنان زيبا كه بينندگان را به اعجاب وادارد.»(4)
    و عجب اين است كه باز هم به اين مقدار اكتفاء نكردند و هر بار با بهانه‏ جويى كار خود را مشكلتر ساخته، و دايره وجود چنان گاوى را تنگتر نمودند.
    باز« گفتند از پروردگارت بخواه براى ما روشن كند اين چگونه گاوى بايد باشد"؟ (از نظر نوع كار كردن) «قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنا ما هِيَ».
    « چرا كه اين گاو براى ما مبهم شده» «إِنَّ الْبَقَرَ تَشابَهَ عَلَيْنا»
    « و اگر خدا بخواهد ما هدايت خواهيم شد» «وَ إِنَّا إِنْ شاءَ اللَّهُ لَمُهْتَدُونَ»
    مجددا« موسى گفت: خدا مى‏ فرمايد: گاوى باشد كه براى شخم زدن، رام نشده، و براى زراعت آبكشى نكند» «قالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّها بَقَرَةٌ لا ذَلُولٌ تُثِيرُ الْأَرْضَ وَ لا تَسْقِي الْحَرْثَ»
    «و از هر عيبى بر كنار باشد» «مُسَلَّمَةٌ»
    و« حتى هيچگونه رنگ ديگرى در آن نباشد» «لا شِيَةَ فِيها»
    در اينجا كه گويا سؤال ديگرى براى مطرح كردن نداشتند« گفتند حالا حق مطلب را ادا كردى»! «قالُوا الْآنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ».(5)
    سپس گاو را با هر زحمتى بود به دست آوردند« و آن را سر بريدند، ولى مايل نبودند اين كار را انجام دهند» «فَذَبَحُوها وَ ما كادُوا يَفْعَلُونَ».
    قرآن بعد از ذكر ريزه‏ كاريهاى اين ماجرا، باز آن را به صورت خلاصه و كلى در دو آيه بعد چنين مطرح مى‏كند:« به خاطر بياوريد هنگامى كه انسانى را كشتيد، سپس در باره قاتل آن به نزاع پرداختيد و خداوند (با دستورى كه در آيات بالا آمد) آنچه را مخفى داشته بوديد آشكار ساخت» «وَ إِذْ قَتَلْتُمْ نَفْساً فَادَّارَأْتُمْ فِيها وَ اللَّهُ مُخْرِجٌ ما كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ».
    « سپس گفتيم قسمتى از گاو را به مقتول بزنيد» «تا زنده شود و قاتل خود را معرفى كند» «فَقُلْنا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِها»
    « آرى خدا اين گونه مردگان را زنده مى ‏كند» «كَذلِكَ يُحْيِ اللَّهُ الْمَوْتى‏».
    « و اين گونه آيات خود را به شما نشان مى‏دهد تا تعقل كنيد» «وَ يُرِيكُمْ‏ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ».(6)
    نکات قابل تامل این جریان:
    1. عدم رعایت ادب و اصول صحیح بیان با نبی الهی، اهانت به پیامبر الهی در پی شنیدن احکام و دستورات و نهایتا پاسخ های طلبکارانه و غیر مودبانه به پیامبر خدا دادن:
    مرحوم علامه "طباطبایی" در "المیزان" درباره برخورد غیر مودبانه بنی اسرائیل به فرمان "موسی"(علیه السلام) می فرمایند:
    «در ابتداى گفتگو، "موسى"(علیه السلام) را نسبت جهالت و بيهوده كارى و مسخرگى دادند، و گفتند: «أَ تَتَّخِذُنا هُزُواً، آيا ما را مسخره گرفته‏اى؟» و آن گاه بعد از اين همه بيان كه برايشان كرد، تازه گفتند: «الْآنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ» «حالا حق را گفتى»، كانه تا كنون هر چه گفتى باطل بوده، و معلوم است كه بطلان پيام يك پيامبر، مساوى است با بطلان بيان الهى.»(7)
    2. اشکال تراشی، بهانه جویی و اصرارهای بی مورد درخصوص اجرای یک حکم و دستور شرعی
    خداوند دستور ذبح یک گاو را بصورت مطلق داده بود اما پرسشهای عجیب و غریب و متعدد، کار را برای خودشان سخت کرد.


    پی نوشت ها:
    1. ر.ک: مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ دهم، ج1، ص302
    2. بقره/68
    3. تفسیر نمونه، پیشین، ص302
    4. پیشین، 304
    5. پیشین، ص 305
    6. پیشین، ص 306
    7. طباطبایی، ترجمه تفسیر المیزان،ترجمه محمدباقر موسوی، جامعه مدرسین قم، دفتر انتشارات اسلامی، قم، 1374، چاپ پنجم، ، ج1، ص303

    اليس الله بكاف عبده

    الهی ای فلک هرگز نگردی اگر دور سرحیدر نگردی
    الهی ای نفس بی مهر زهرا درون سینه رفتی برنگردی

    ****
    بشكند دستي كه هتك حرمت اين خانه كرد
    شيعه را سوزاند و خون در قلب صاحبخانه كرد

    حضرت زهرا (س) :
    كسی كه عبادت های خالصانه خود را به سوی خدا فرستد، پروردگار بزرگ برترین مصلحت را به سویش فرو خواهد فرستاد


صفحه 2 از 2 نخست 12

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود