صفحه 9 از 9 نخست ... 789
جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: مدعیات اساسی صوفیه؟

  1. #81

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    نوشته
    6,319
    مورد تشکر
    3,846 پست
    حضور
    49 روز 13 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    تعذیب نیکوکاران و کودکان
    از نتایج انکار حسن و قبح عقلی، انفاذ وعید و تعذیب بی گناهان و نیکوکاران است که اشاعره بدان قائل اند. (1) از سوی دیگر، انکار حسن و قبح عقلی نیز همان گونه که گذشت، از پیامدهای اعتقاد به نفی فعل از عبد یا قول به جبر است. ابن عربی در انفاذ وعید و تعذیب نیکوکاران، دیدگاه اشاعره را تخطئه و حرف معتزله را تایید می کند و می گوید:
    «در مساله انفاذ وعید و تعذیب بی گناهان و نیکوکاران سخن معتزله درست است؛ زیرا اشعری تعذیب بی گناهان را بر خدا جایز می داند، اما هر جایزی واقعیت ندارد. برهان هایی که آنها علیه مهتزله اقامه کرده اند، به این تفصیل درست نیست و رهایی از آن آسان است.» (2)
    اشعری معتقد است خدا می تواند کودکان را در آخرت عذاب کند و مومنان را به جهنم و کافران را به بهشت ببرد و این کار قبیح نخواهد بود. (3)
    اما ابن عربی با رد این نظر، اشعری و پیروانش را اهل درک ضعیف می خواند و می گوید:
    «برخی از اصحاب عقول ضعیف چون معتقدند که خدا فعّال ما یشاست، بر خدا آنچه را که منافی با حکمت است تجویز می کنند» (4) قیصری در توضیح این عبارت می گوید:
    «اینان [اشاعره] تعذیب کسی را که مستحق رحمت است، جایز می دانند... مشیت حق، طبق حکمت است. از این رو، ترحم در موضع نقمت و انتقام در موضع رحمت از حق تعالی سر نمی زند» (5)
    باید توجه داشت که این مساله، برع بر تابع نگرش حسن و قبح است. آنهایی که حسن و قبح را عقلی می دانند، عذاب کودکان و بی گناهان را رد می کنند و آنهایی که آن را شرعی می دانند، عذاب کودکان و بی گناهان را می پذیرند (6)
    پی نوشت:
    1.ر.ک: ابوالحسن اشعری، اللمع، ص74.
    2. ابن عربی، الفتوحات المکیة، ج2، ص690.
    3.ابوالحسن اشعری، اللمع، ص74.
    4.ابن عربی، فصوص الحکم، ص67.
    5.داوود قیصری، شرح فصوص الحکم، ص484.
    6.برخی از حشویه معتقدند خداوند کودکان مشرکان را عذاب می کند. اشاعره نیز آن را جایز می شمارد. عدلیه (امامیه) آن را می کنند. دلیل رد، قبح عقلی آن است که خداوند متعال از آن به دور است. علامه حلی، کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، ص436.



  2. #82

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۵
    نوشته
    6,319
    مورد تشکر
    3,846 پست
    حضور
    49 روز 13 ساعت 11 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    با توجه به آنچه گذشت ابن عربی در بحث جبر و اختیار نظر اشاعره را نمی پذیرد. این که وی اشاعره را به افترا بستن به خدا در تاویل «لا فاعل الا الله؛ فاعلی جز خدا نیست» متهم می کند (1) بیانگر آن است که وی موضع مثبت به دیدگاه آنان ندارد.
    توحید افعالی یا توحید در خالقیت نزد وی همان چیزی نیست که اشاعره می گویند. وی فعل را از همه جنبه ها به حق نسبت نمی دهد؛ چنان که اهل حدیث و اشاعره نسبت می دهند، بلکه به لحاظ محل و قابلیت و تعین بخشیدن به فعل برای عبد نقش قائل است (2)
    از همین روی، او توحید اشاعره را موجب از میان رفتن شریعت و نفی حکم الله می داند و نزیه از چنین توحیدی را واجب می شمارد. (3)
    پی نوشت:
    1. ابن عربی، الفتوحات المکیة،ج1،ص382.
    2.همان،ج3،ص254.
    3.همان، ج1،ص348.


صفحه 9 از 9 نخست ... 789

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود