جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: دلیل استفاده از کلمه اما بعد در ابتدای نگارش اعراب

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت مهر ۱۳۹۹
    نوشته
    2,461
    مورد تشکر
    3,450 پست
    حضور
    92 روز 5 ساعت 48 دقیقه
    دریافت
    4
    آپلود
    0
    گالری
    0

    راهنما دلیل استفاده از کلمه اما بعد در ابتدای نگارش اعراب




    سلام
    چه در نامه های امام عصرعج و چه در نامه های معاندین دین اسلام این نگارش وجود دارد. چه مفهومی دارد؟

    مثلا
    هنگام وصیت ابوبکر، او عثمان را فرا خواند و گفت: «بنویس: بسم الله الرّحمن الرّحیم، این پیمان ابوبکر بن ابی‌قحافه است برای مسلمانان. اما بعد...».


    یا
    نامه دوم به شیخ مفید ره
    درود بر تو ای دوست پراخلاص


    اما بعد! درود بر تو ای دوست پراخلاص در دین خدا!
    ای آن كه در عشق و ایمان به خاندان وحی و رسالت به اوج آگاهی و یقین پر كشیده‎ای!
    من نجات آن كسی را تضمین می‎كنم كه در آن فتنه برای خود، موقعیت و جایگاهی نجوید و در انتقاد و عیبجویی از آن به راهی خداپسندانه گام سپارد.

    ما در نامه خویش به سوی تو، آفریدگار بی همتایی را كه جز او خدایی نیست، سپاس گفته و از بارگاه او بر سرور و سالار و پیام آورمان محمد(صلی الله علیه و آله) و خاندان گرانقدر و پاك او درود و رحمت جاودانه می‎طلبیم...


    دلیل را بفرمائید

    متشکریم
    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

    یا الله و یا رحمن یا رحیم یا مقلب القلوب ثبت قلبی الی دینک

    الهی العفو و لک الحمد


  2. تشکر


  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۱
    نوشته
    1,736
    مورد تشکر
    2,231 پست
    حضور
    29 روز 11 ساعت 59 دقیقه
    دریافت
    1
    آپلود
    0
    گالری
    4



    با نام و یاد دوست

    دلیل استفاده از کلمه اما بعد در ابتدای نگارش اعراب

    کارشناس بحث: استاد حکیم



  4. تشکر


  5. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت آذر ۱۳۸۷
    نوشته
    200
    مورد تشکر
    436 پست
    حضور
    20 روز 3 ساعت 56 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    پرسش:

    دلیل استفاده از کلمه اما بعد در ابتدای نگارش اعراب چیست؟


    پاسخ؟

    جمله «و اما بعد» که در آغاز مکاتبات صدر اسلام می نوشتند و غالبا بعد از ذکر خطبه و حمد و ثنای الهی می گفتند « واما بعد» یعنی اما بعد الحمد و الصلوة؛ پس از حمد خدای متعال؛
    سپس در اعصار بعدی جمله ای آغازین و برای شروع و پرداختن و ورود به موضوع اصلی نامه می آوردند و در آن زمان مرسوم بود که در ابتدای مکاتبات بعد از حمد و ثنای الهی و سلام و احوال پرسی برای ورود به موضوع اصلی از جمله «و اما بعد» استفاده می کردند.

    درست مثل امروز که گفته می شود به استحضار می رساند و یا جمله در خصوص موضوع نامه و یا موضوع مذکور و یا نامه یاد شده و ....

    بنا براین این یک شیوه مرسوم در مکاتبات و نامه نگاریها بوده که امروز و در عصر حاضر ممکن است برخی از همین شیوه و جمله بهره بگیرند و استفاده کنند، البته ممکن هم هست شیوه نامه نگاری و مکاتبه مقداری متفاوت شده باشد و از جملات دیگری استفاده کنند.

    ویرایش توسط حکیم : ۱۳۹۹/۰۶/۲۶ در ساعت ۱۴:۱۱

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود