نماز و نیاز

[aliyekta]

بسم الله الرحمن الرحيم
باز هم دل به تنگ آمد و خواست که بر لوح سپيدي رد سرخي از درد برجاي گذارد .
ناگاه صدائي خوش همه افکارش را ، چون ابري ز نسيم ، پراکنده و محو نمود .
و ديگر واماند چه بگويد ...
آري آمده بود تا از غم بي کسي و غصه ي قصه ي قديمي تنهائي بگويد ...
الله اکبر الله و اکبر
اشهد ان لا اله الا الله
به ياد مناجاتي زيبا افتاد ... انت خالق و انا المخلوق ... الهي و ربي من لي غيرک ...
مگر خدا را فراموش کرده اي ، که احساس تنهائي و بي کسي مي کني ...
...
آمده بود تا از بي مهري نامردمان روزگار و از محبت هاي تو خالي بگويد ...
اشهد و ان محمدا رسول الله
ناگاه به ياد ظلم و جور اعراب جاهل به ساحت مقدس رسول اکرم (ص) افتاد . زماني که جواب سلام رسول خدا را نمي دادند . بر سر بهترين برگزيده خدا خاکستر مي ريختند و...
...
آمده بود تا از نکوهش دنيا بگويد ...
آمده بود تا از تلخي شيرين ترين شراب دنياي بي ارزش بگويد ...
اشهد ان عليا ولي الله
فصيح ترين و بليغ ترين جملات از ذهنش عبور کردند ...
اي نکوهش کننده دنيا که خود به غرور دنيا مغروري و با باطل هاي آن فريب خورده اي ! خود فريفته دنيائي و آن را نکوهش مي کني ؟ آيا تو در دنيا جرمي مرتکب شده اي يا دنيا به تو جرم کرده است ؟ کي دنيا تو را سرگردان کرد و در چه زماني تو را فريب داد ؟ ...
همانا دنيا سراي راستي براي راستگويان و خانه تندرستي براي دنيا شناسان و خانه بي نيازي براي توشه گيران و خانه پند براي پند آموزان است .نهج البلاغه قسمتي از حکمت 131
کسي را که شکيبائي نجات ندهد ، بي تابي او را هلاک گرداند .حکمت 189
...
در حيرتي مثال نزدني و تاملي شگرف غرق شد ...
حي علي الصلاة
حي علي الفلاح
حي علي خير العمل
چشمانش اشکي را در خود مي ديد که گوئي تا کنون چنين باراني را تجربه نکرده ...
شوق ديدار
عشق و وصال
مهر و محبت بي منت يار
چون پرنده اي رها از قفس
دلبسته و دل داده اي بي قرار
عاشقي دل گسسته از همه کس
محو شوکت يار ...
نماز موجب نزديکي هر پارسائي به خداست
همانا نماز گناهان را چون برگ پائيزي فرو مي ريزد
نهج البلاغه

[NASIME BEHESHT]