جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید   

موضوع: آثار اطعام و گره گشايي

  1. #1

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۸۷
    نوشته
    506
    مورد تشکر
    0 پست
    حضور
    نامشخص
    دریافت
    17
    آپلود
    0
    گالری
    0

    آثار اطعام و گره گشايي




    بسم الله الرحمن الرحیم


    گروهي از دشمنان جنگي را به محضر پيامبر اسلام(ص) آوردند. يكي از آنان را پيش انداختند تا اعدام شود، جبرئيل به پيامبر (ص) گفت: اعدام او را امروز به تأخيرانداز، او را از اعدام شدن باز داشتند و ديگري را آوردند و همين طور تا جز او كسي باقي نماند. در اين هنگام اين شخص را آوردند تا اعدامش كنند، جبرئيل گفت: اي محمد! پروردگارت سلام مي رساند و مي گويد: اين اسير دست تو به مردم طعام مي خوراند و از مهمان پذيرايي مي كند، و بر سختي ها و حوادث استقامت مي ورزد و خون بهاي ديگران را ضمانت مي كند، حضرت به آن اسير فرمود: جبرئيل از سوي خدا درباره تو اين امور را به من خبر داد، و من تو را به اين خاطر آزاد مي كنم و از اعدامت چشم مي پوشم، اسير به پيامبر اعظم (ص) گفت: آيا پروردگارت عاشق اين امور است؟ حضرت فرمود: آري: اسير گفت: اشهدان لااله الاالله و انك رسول الله. اي پيامبر! سوگند به خدايي كه تو را به رسالت برانگيخت من احدي را از بهره مند شدن از مال و ثروتم محروم نخواهم كرد.(1)

    1- وسايل الشيعه، ج 9، ص 470
    السلام علیک یااباصالح المهدی(عج)


    http://www.askquran.ir/picture.php?a...pictureid=2362


  2.  

  3. #2

    تاریخ عضویت
    جنسیت بهمن ۱۳۹۰
    نوشته
    593
    تشکر:
    1
    حضور
    2 روز 23 ساعت 33 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    • آثار اطعام و گره گشايي



      فضيلت اكرام و اطعام1


      در زندگي امامان، توجه به اصل اخلاقي گره گشايي و دست گيري از محرومان فراوان به چشم مي آيد. آن بزرگواران با دست گشوده، به بينوايان و نيازمندان بذل و بخشش مي كردند.
      رسول گرامي اسلام صلي الله عليه و آله فرموده است: «نيازمندان را دوست بداريد و با آنان هم نشين شويد و به ياري شان بشتابيد».
      «هرگز به مرتبه نيكي خوبي نمي رسيد، مگر اينكه از آنچه دوست مي داريد، انفاق كنيد». (انعام: 160)
      در حديثي از امام صادق عليه السلام آمده است: «مَن أيقَنَ بالخَلَف جاد بالعطيّة؛ كسي كه به نتيجه بخشش يقين داشته باشد، به عطا و بخشش مبادرت مي كند».2
      كسي كه به نتيجه بخشش يقين داشته باشد، نسبت به انفاق دست و دل باز مي شود. هم چنان كه خداي عزوجل فرمود: «وَمَا أَنفَقْتُم مِّن شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ؛ و شما هرچه در راه رضاي خدا انفاق كنيد، به شما عوض مي بخشد و او بهترين روزي دهنده است». (سبا: 39)
      در اهميت و ارزش اطعام نيازمندان، همين بس كه سوره الانسان در وصف اهل بيت عليهم السلام به دليل مسئله اطعام ايشان به فقير و اسير و مسكين بوده است.
      خداوند اهل بيت را به سبب اطعام چنان مي ستايد و مقام ايشان را بزرگ مي شمارد كه نمي توان فراتر از آن را تصور و تصوير كرد.
      براي دانستن ارزش اطعام، اگر تنها سوره الانسان بود، بايد آن چنان براي انسان اثرگذار مي بود كه همواره در جست وجوي نيازمندي بود تا به وي اطعام كند.
      اطعام از مهم ترين روش هاي رهايي جامعه از گرسنگي و فقر كشنده و مزمن است.
      خداوند براي تشويق و اطعام به نيازمندان به آثار آخروي آن اشاره مي كند. از جمله آثار اخروي اطعام آن است كه شخص به عنوان ابرار وارد بهشت مي شود و در آنجا از سوي خدمت كاران و نوكران دختر و پسر پذيرايي مي شوند. بر تخت هاي روان مي نشينند و از آب و هواي معتدل آن برخوردار مي شوند. لباس هاي حرير و ابريشمين مي پوشند و از غذاها و نوشيدني هاي بهشتي بهره مند، و از همه مهم تر از نعمت لقاي الهي برخوردار مي شوند. (سوره الانسان)
      از خود راندن يتيمان و بي تفاوتي نسبت به طعام مسكينان، از نشانه هاي تكذيب دين است. واي بر نمازگزاراني كه با غفلت از نماز و ريا و منع كمك مالي به ديگران، زمينه فعليت يافتن اين اوصاف را فراهم مي سازند و در عمل، دين را تكذيب مي كنند.
      اللهُّمَ ارْزُقْنِي فِيه َرْحمةً الايتامِ وَ اِطعامُ الطَّعام، وَ افشاءُ السَّلام وَ صحبه الكَرام بِطولك يا مَلجا الامِلين.
      امام صادق عليه السلام فرمود: «اخلاق نيكو و طعام دادن به مردم از [نشانه هاي] ايمان است».3
      پيامبر مكرم اسلام صلي الله عليه و آله مي فرمايد: «كسي كه يتيمي را سرپرستي و مخارج آن را تأمين كند، با من در بهشت خواهد بود.» سپس حضرت دو انگشت مبارك (سبابه و ابهام) را بلند كرد و فرمود: اين چنين كنار من در بهشت خواهد بود.4
      «لَن تَنَالُواْ الْبِرَّ حَتَّي تُنفِقُواْ مِمَّا تُحِبُّونَ؛ هرگز نخواهد رسيد به خير تا آنكه انفاق كنيد از آنچه دوست داريد». (آل عمران: 92)
      بايد توجه كرد كه يتيم نوازي فقط اين نيست كه به او آب و نان بدهيم، بلكه نكته اساسي، احترام و اكرام يتيمان است. «كلَّا بَل لَّا تُكرِمُونَ الْيَتِيمَ» (فجر: 17) و «فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ؛ يتيم را نشكن». (ضحي: 8)
      در قرآن مجيد درباره ايتام آيات بسياري ديده مي شود كه برخي آيات، بي اعتنايي به يتيمان را نشانه كفر و نفاق مي شمارد و مي فرمايد: «أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكذِّبُ بِالدِّينِ فَذَلِك الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ؛ آيا ديدي آن را كه دين و روز قيامت را دروغ مي پندارد، پس او كسي است كه يتيم را از خود مي راند». (ماعون: 1 و 2)
      «كلَّا بَل لَّا تُكرِمُونَ الْيَتِيمَ وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَي طَعَامِ الْمِسْكينِ؛ چنان نيست كه شما خيال مي كنيد، بلكه شما يتيمان را گرامي نمي داريد و يكديگر را بر اطعام مستمندان تشويق نمي كنيد». (فجر: 17 و 18)
      قرآن بي اعتنايي به يتيمان را نشانه كفر و نفاق مي شمارد و مي فرمايد: «أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكذِّبُ بِالدِّينِ فَذَلِك الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ؛ آيا ديدي آن را كه دين و روز قيامت را دروغ مي پندارد، پس او كسي است كه يتيم را از خود مي راند». (ماعون: 1 و 2)
      قرآن كريم و پيشوايان معصوم عليه السلام امر سرپرستي كودكان يتيم را از بهترين و پسنديده ترين امور به حساب مي آورند و مؤمنان را راهنمايي و تشويق مي كند، تا در جامعه، يتيمي آواره نماند و در پناه مؤمنان نيازهاي آنها برطرف شود. قرآن كريم مي فرمايد: «... يَسْأَلُونَك عَنِ الْيَتَامَي قُلْ إِصْلاَحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ وَإِنْ تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَانُكمْ ...؛ ... از تو درباره يتيمان مي پرسند، بگو: اصلاح كار آنان بهتر است و اگر زندگي خود را با زندگي آنها بياميزيد، آنها برادران ديني شما هستند...». (بقره: 220)
      پيامبر اكرم فرموده است: «در خانه اي كه يتيم باشد، رحمت و بركت الهي در فضاي آن خانه حاكم خواهد شد.» و باز مي فرمايد: «من و سرپرست يتيم، در بهشت در كنار هم خواهيم بود».5
      بهترين محيط براي كودكان يتيم، محيط طبيعي خانواده است و پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله جاي دادن يتيم در منزل و تأمين نيازمندي هاي او را باعث قبولي اعمال در پيشگاه خداوند دانسته است.6
      حضرت علي عليه السلام مي فرمايد: «هر مرد و زن باايماني كه از روي مهرباني دست خود را روي سر يتيمي بكشد، خداي متعال به عدد هر مويي كه دست خود را روي آن مي گذارد، يك ثواب برايش مي نويسد».7
      امام صادق عليه السلام فرمود: «من اراد ان يدخله الله عزّوجلْ في رحمته و يسكنه جنَّته فليحسن خلقه ... و ليرحم اليتيم؛ كسي كه بخواهد مشمول رحمت خداوند و وارد بهشت شود... بايد نسبت به يتيمان دلسوز و مهربان باشد».8
      رسول اكرم صلي الله عليه و آله مي فرمايد: «براي يتيم چون پدر مهربان باش و بدان كه هرچه كشت كني، همان را درو خواهي كرد».9
      رسول اكرم صلي الله عليه و آله مي فرمايد: «أحبُّ البُيوتِ بيت فيه يتيمٌ مُكرَّمٌ؛ محبوب ترين خانه، خانه اي است كه در آن كودك يتيمي با عزت و احترام زندگي كند».10
      پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله فرمود: «اتحبُّ ان يلين قلبك و تدرك حاجتك؟ ارحم اليتيم و امسح رأسه و أطعمه من طعامك يلين قلبك و تدرك حاجتك؛ آيا دوست داري دلت نرم و آرزويت برآورده شود؟ بر يتيم ترحم كن و دست محبت بر سر او بكش و از غذاي خود به او بخوران تا قلبت نرم و حاجتت روا شود».11
      حضرت علي عليه السلام فرمود: «خدا را خدا را درباره ايتام، نكند آنان گاهي سير و گاهي گرسنه بمانند و حقوقشان ضايع شود».12
      رسول اكرم صلي الله عليه و آله فرمود: «كن لِليَتيمِ كالابِ الرَّحيم، وَاعلَم أنَّك تَزرَعُ كذلِك تَحصِدُ؛ براي يتيم چون پدر مهربان باش، و بدان كه هرچه كشت كني همان مي دروي».13
      يتيم از نوازش هاي پدري محروم است، ولي از رحمت خداوند مهربان بي نصيب نيست و لطف پروردگار شامل حال او مي شود. ما هم لطف خود را در كنار هديه هاي بي شائبه خداوند قرار دهيم.
      بهترين محيط براي كودكان يتيم، محيط طبيعي خانواده است و پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله جاي دادن يتيم در منزل و تأمين نيازمندي هاي او را باعث قبولي اعمال در پيشگاه خداوند دانسته است.
      اگر يتيمي در آغوش خانواده اي ايدئال پرورش يابد، از محبت پدرخوانده و مادرخوانده برخوردار مي شود و آنها نيز به مراتب بهتر از مربيان مؤسسه هاي حمايت از ايتام، به يتيم ها محبت مي كنند.
      قرآن كريم مي فرمايد: «با يتيمان سخن نيكو و دل پسند بگوييد. به آنها اطعام دهيد. آنها را گرامي بداريد و به آنها پناه دهيد و هرگز آنها را آزرده خاطر، و از خود دور نكنيد».14
      امام سجاد عليه السلام سرپرستي و تأمين مخارج حدود صد خانواده از يتيمان و فقراي مدينه را به عهده داشت و با دست خويش به يتيمان غذا مي داد و آنها را تكريم و نوازش مي كرد.15
      خداوند متعال سفارش كرده كه به ايتام كمك مالي بايد كرد: «انسان نيكوكار كسي است كه از اموال مورد علاقه اش به يتيم ببخشد». (بقره:177و215)
      يكي از اقشاري كه توجه به آنها در جامعه بر هر مسلمان و اهل مروتي لازم است، افراد بي سرپرست و به تعبيري (يتيم) است؛ كساني كه بر اثر از دست دادن پناهگاه عاطفي خود به سختي شكننده شده و آمادگي فروپاشي در برابر هر مشكل كوچك را دارند.
      توجه به يتيمان را كه در آموزه هاي عملي اهل بيت عليهم السلام به وفور به چشم مي خورد، نبايد در توجه مادي و بذل مال منحصر دانست. ازاين رو، در روايات ما، حتي به نگاه محبت آميز به يتيم نيز سفارش شده است؛ چرا كه چنين افرادي به تغذيه عاطفي و روحي نيازمندترند.
      پناه دادن به يتيم براي در امان ماندن او از بلاها و حادثه هاي تلخ و قرار گرفتنش در مدار امنيت و تربيت و رشد و صلاح لازم، كار بسيار باارزشي است كه حضرت حق به خود نسبت داده است و در حقيقت كسي كه يتيم را پناه دهد، كاري الهي انجام داده است.
      از كارهاي زشتي كه بنا بر روايات اهل بيت عليهم السلام عرش را به لرزه مي آورد، برخورد نامناسب و قهرآميز با يتيم است، برخوردي كه دل او را مي سوزاند و اشكش را جاري مي كند و او را در فشار روحي قرار مي دهد.
      خداي مهربان كه ولي و سرپرست حقيقي ايتام است و مردم مؤمن را وكيل خود در اين سرپرستي گرفته از اينكه با يتيم برخورد قهرآميز شود نهي فرموده است: «فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ» (ضحي: 9) و اما يتيم، از وظايف و تكاليف درباره او اين است كه با وي برخورد قهرآميز ننمايي.
      تا زماني كه يتيم قدرت بر انجام كارهاي خود را ندارد، و به اين خاطر ممكن است زيان و ضرري متوجه او شود بر اهل ايمان و دلسوزان تكليف است كه به خاطر خدا كار لازم را براي او انجام دهند.
      آن كه پاداش الهي را باور دارد، در بخشش، سخاوتمند است.16
      خداوند گيرنده صدقات است.
      دليل محنت هاي مالي كه بر زندگي انسان ها سايه افكنده، پرهيز از اكرام يتيمان است.17
      روزي را با صدقه دادن فرود آوريد.18
      خوشا به حال آن كه مازاد بر مصرف زندگي اش را در راه خدا مي بخشد.19
      از بخشش اندك شرم مدار كه محروم كردن، از آن كمتر است.20
      صدقه هاي پنهاني، نابودكننده گناهان است و صدقه آشكارا، مرگ هاي ناگهاني و زشت را باز مي دارد.
      ايمان خود را با صدقه دادن و اموالتان را با زكات دادن نگاه داريد و امواج بلا را با دعا از خود برانيد.21
      هرگاه تهي دست شديد، با صدقه دادن، با خدا تجارت كنيد.22
      نيكوكاري، انسان را از خواري و ذلت نگه مي دارد.23
      بخشش، بيش از خويشاوندي، محبت مي آورد.24
      گفتار پسنديده و گذشت، از بخششي كه آزاري به دنبال آن باشد، بهتر است.
      آنچه انفاق شود، مي ماند و آنچه انفاق نشود، از بين مي رود.
      هركه در راه خدا خرج نكند، در راه معصيت او خرج خواهد كرد.
      رسيدن به بلنداي عزت و آسايش دنيا و آرامش عقبي، در گرو گشودن آغوش خدمت و رحمت به سوي بي پناهان و نيازمندان است.
      هرگز به مقام نيكوكاران و خاصان خدا نخواهد رسيد، مگر آنكه از آنچه دوست داريد، در راه خدا انفاق كنيد كه همانا خدا بر آنچه انفاق مي كنيد، آگاه است.25
      آنچه در راه خدا صرف مي كنيد، خدا تماماً به شما عوض خواهد داد و هرگز به شما ستم نخواهد شد.26
      آنان را دو بار پاداش نيكو دهند؛ زيرا صبر ورزيدند و بدي را به نيكي دفع كردند و از آنچه روزي آنها كرديم، انفاق مي كنند.27
      همان مردان و زناني كه صدقه دهند و به خدا قرض نيكو دهند، [پاداش] براي آنها دوچندان شود و براي آنها اجر محترمي است.28
      نماز به پا داريد و زكات مال خود را به فقيران بدهيد و از رسول ها اطاعت كنيد؛ باشد كه مورد لطف و رحمت شويد.29
      استفاده از فرصت ها در كارهاي خير ارزش دارد.
      محروم كردن امروز، محروم كردن فرداست. اگر امروز بخششي صورت نگيرد، در آن روز (قيامت) محبت و وساطتي نخواهد بود.
      ياد معاد، عاملي براي تشويق به انفاق است.
      يكي از راه هاي ايجاد روحيه سخاوت، توجه به دست خالي انسان در قيامت است.
      حال كه خداوند از انفاق ما باخبر است، پس بهترين مال را با والاترين اهداف خرج كنيم.
      ايمان به اينكه خداوند مي داند، بهترين دلگرمي براي انفاق و عمل به تعهدات و نذرهاست.
      انفاق آشكار، سبب تشويق ديگران و رفع تهمت بخل از انسان و نوعي تبليغ عملي است.
      شما بايد به سراغ فقرا برويد، نه آنكه آنان سراغ شما بيايند.
      انفاق پنهاني، از ريا و خودنمايي، دور و به اخلاص نزديك است و آبروي گيرنده صدقه را حفظ مي كند.
      كمك به فقير، بخشي از گناهان صغيره را مي پوشاند.
      رها كردن كار يتيمان، مصلحت نيست، بلكه به نيت خير و با چشم برادري معاشرت كردن با آنان، مصلحت است.
      هرگونه اصلاح در وضعيت يتيمان، ارزش دارد: اصلاح مالي، علمي و تربيتي.
      يتيمان، نه برده و نه فرزند ما هستند، بلكه برادر كوچك ما و جزو ما هستند.
      نه افراط و نه تفريط، نه به نام اصلاح، اموال ايتام را بخوريد و نه از ترس فساد، آنان را رها كنيد كه خداوند، مصلح و مفسد را مي شناسد.

      آثار اطعام و گره گشايي

      1. سايت حوزه.
      2. وسائل الشيعه، ج9، ص402.
      3. بحارالانوار، ج 68، ص 393.
      4. سفينةالبحار، ج2، ص731.
      5. ابن كثير، تفسير ابن كثير، ج4، ص544.
      6. ابي الفضل علي الطبرسي، مشكاة الانوار، ص291.
      7. ثواب الاعمال، ص237.
      8. شيخ صدوق، امالي، ص318.
      9. بحار، ج77، ص171.
      10. تفسير مراغي، ج3، ص149.
      11. كنزالعمال، ج3، ص169، ح6002.
      12. فروع كافي، ج7، ص51.
      13. بحارالانوار، ج77، ص171، ح7.
      14. نساء: 8 و 127؛ انسان: 8؛ فجر: 17؛ ضحي: 6 و 7؛ ماعون: 2.
      15. بحارالانوار، ج46، ص62، ح19.
      16. نك: فجر: 17.
      17. نك: همان.
      18. نهج‌البلاغه، حكمت 137.
      19. همان، حكمت 123.
      20. همان، حكمت 67.
      21. همان، حكمت 146.
      22. همان، حكمت 258.
      23. همان، خطبه 110.
      24. همان، حكمت 247.
      25. آل عمران: 92.
      26. انفال: 60.
      27. قصص: 54.
      28. حديد: 18.
      29. نور: 56.





    http://www.ayehayeentezar.com/galler...1235724085.gif


    خوشبختي يعني اينكه خداوند آنقدر عزيزت كند كه مايه آرامش ديگري شوي



  4. #3

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    3,679
    صلوات
    13000
    تعداد دلنوشته
    2
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    23 روز 19 ساعت 49 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    باسمه تعالی
    با سلام:

    بر مبنای آیات و روایات لازم است مومنان به یکدیگر نیکی کنند و این نیکی سه محور عمده دارد: حمایت مادی، حمایت معنوی، حمایت عاطفی که به خوبی قابل ارایه اند.
    ابن عباس گوید: با امام حسن بن علی علیه السلام در مسجد حرام بودم و او در حالی که معتکف بود و طواف مستحب کعبه می کرد مردی از شیعیان به او گفت: ای پسر پیامبر پیامبر به فلانی بدهکارم آیا قرض مرا می پردازی؟ ان امام علیه السلام فرمود: به خدای این کعبه سوگند امروز چیزی نزدم نیست. آن مرد گفت اگر صلاح می دانی از او برای من مهلت بگیر زیرا او مرا به زندان تهدید کرده است.

    ابن عباس می گوید امام حسن علیه السلام طواف خود را رها کرد و با آن مرد برای تامین نیازش حرکت کرد. گفتم ای پسر رسول خدا مگر در خال اعتکاف نیستی؟ فرمود: چرا، ولی از پدرم شنیدم که به نقل از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: هر کس نیاز برادر مومن خود را برآورد همانند کسی است که نه هزار سال با روزه داری روزها و نماز شب هایش خدا را عبادت کرده است.[1]


    اسحاق بن عمار می گوید: امام صادق(ع) فرمود: «یَا إِسْحَاقُ مَنْ طَافَ بِهَذَا الْبَیْتِ طَوَافاً وَاحِداً کَتَبَ اللَّهُ لَهُ أَلْفَ حَسَنَةٍ وَ مَحَا عَنْهُ أَلْفَ سَیِّئَةٍ وَ رَفَعَ لَهُ أَلْفَ دَرَجَةٍ وَ غَرَسَ لَهُ أَلْفَ شَجَرَةٍ فِی الْجَنَّةِ وَ کَتَبَ لَهُ ثَوَابَ عِتْقِ أَلْفِ نَسَمَةٍ حَتَّی إِذَا صَارَ إِلَی الْمُلْتَزَمِ فَتَحَ اللَّهُ لَهُ ثَمَانِیَةَ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ فَیُقَالُ لَهُ ادْخُلْ مِنْ أَیِّهَا شِئْتَ؛[1]؛

    ای اسحاق! هرکه این خانه (کعبه) را یک بار طواف کند خداوند برای او هزار حسنه می نویسد و هزار سیئه از او محو می کند و هزار درجه او را بالا می برد و هزار درخت برای او در بهشت می کارد و ثواب آزاد کردن هزار بنده برایش می نویسد، تا به ملتزم می رسد هشت در بهشت را برای او می گشاید و سپس به او می فرماید: از هر کدام از آنها که خواستی وارد شو.»


    گفتم: فدایت شوم. همه اینها برای کسی است که طواف می کند؟ فرمود: نَعَمْ أَ فَلَا أُخْبِرُکَ بِمَا هُوَ أَفْضَلُ مِنْ هَذَا؟؛ بله. آیا به تو خبر ندهم از چیزی که از این هم با فضیلت تر است؟»



    عرض کردم: آری. فرمود: «مَنْ قَضَی لِأَخِیهِ الْمُؤْمِنِ حَاجَةً کَتَبَ اللَّهُ لَهُ طَوَافاً وَ طَوَافاً حَتَّی بَلَغَ عَشَرَةَ؛[2] هر کس حاجتی برای برادر مؤمنش برآورده کند، خداوند برای او [ثواب ] طوافی و طوافی و طوافی می نویسد. [حضرت همین طور شمرد] تا به ده طواف رسید.»[2]



    پی نوشت»:
    [1].عدة الداعی، ص224-225
    [2]
    .وسائل الشیعه، ، ج 13، ص304



  5. #4

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    3,679
    صلوات
    13000
    تعداد دلنوشته
    2
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    23 روز 19 ساعت 49 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    امام باقر علیه السلام می فرماید: انجام دادن یک حج نزد من خوشایندتر از آن است که یک برده یا حتی ده برده یا حتی هفتاد برده را آزاد سازم؛ ولی اگر سرپرستی خانواده ای مسلمان را برعهده بگیرم و گرسنگی آنان را برطرف کنم و برهنگی آنان را بپوشانم و مانع گدایی آن ها شوم این کار برای من از این که یک یا دو حج یا حتی هفتاد حج بگذارم خوشایندتر است.[1]

    رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
    «إِنَّ اللَّهَ فِی عَوْنِ الْمُؤْمِنِ مَا دَامَ الْمُؤْمِنُ فِی عَوْنِ أَخِیهِ الْمُؤْمِنِ وَ مَنْ نَفَّسَ عَنْ أَخِیهِ الْمُؤْمِنِ کُرْبَةً مِنْ کُرَبِ الدُّنْیَا نَفَّسَ اللَّهُ عَنْهُ سَبْعِینَ کُرْبَةً مِنْ کُرَبِ الآْخِرَة؛[2] به راستی خداوند، مؤمن را تا زمانی که برادر مؤمن خود را یاری رساند، یاری می کند و کسی که یک گرفتاری از گرفتاریهای برادر مؤمنش را در دنیا بر طرف کند، خداوند هفتاد گرفتاری، از گرفتاریهای آخرت او را برطرف می کند.»


    برآوردن حاجات مردم وگره گشایی از کار خلق و خوشحال کردن آنها، هم زمینه خوشحالی خدا و رسولش را فراهم می کند و هم عامل خوشحالی انسان در دنیا و عالم قبر می شود.


    امام باقرعلیه السلام به نقل از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «مَنْ سَرَّ مُؤْمِناً فَقَدْ سَرَّنِی وَ مَنْ سَرَّنِی فَقَدْ سَرَّ اللَّه؛[3] کسی که مؤمنی را خوشحال کند، مرا خوشحال کرده است. و کسی که مرا خوشحال کند، خدا را خوشحال کرده است.»

    آدمیان در زندگی خویش کمابیش به هم نوعان خود نیازمندند و انسانیت و اخلاق ایجاب می کند که انسان، نیاز هم نوع خویش را برآورد و هر خدمتی که از دستش بر می آید از دیگران دریغ ندارد. کسی که در سختیها و گرفتاریهای مردم، آنها را یاری برساند و با برآوردن حاجات آنان به آنها آرامش هدیه کند، خداوند در سخت ترین مراحل زندگی پس از مرگ، یعنی قیامت به او امنیت و آرامش اعطا می کند.


    در بیان موسی بن جعفرعلیه السلام آمده است: «إِنَّ لِلَّهِ عِبَاداً فِی الْأَرْضِ یَسْعَوْنَ فِی حَوَائِجِ النَّاسِ- هُمُ الآْمِنُونَ یَوْمَ الْقِیَامَة؛[4] برای خداوند در روی زمین، بندگانی هستند که در راه رفع حوایج مردم تلاش می کنند. آنان در روز قیامت، ایمن اند.»

    خدمت به مردم و گره گشایی از کار مردم و خدمتگزاری آنان، از پاداشهای بزرگی و فراوانی برخوردار است و در دنیا و آخرت، دست انسان را می گیرد؛ به همین سبب، یکی از مهم ترین کارهای انبیا و امامان، خدمت به خلق بوده است. و شانه خالی کردن از برآوردن حاجات مردم ، آثار زیانبار دنیوی و اخروی دارد.




    پی نوشت:
    [1].ثواب الاعمال، ص141
    [2].بحارالانوار، ، ج 71، ص312
    [[3].بحارالانوار، ، ج 71، ص287
    [4].کیمیای محبْت،ص 319 ح 87



  6. #5

    تاریخ عضویت
    جنسیت تير ۱۳۹۱
    نوشته
    3,679
    صلوات
    13000
    تعداد دلنوشته
    2
    مورد تشکر
    7 پست
    حضور
    23 روز 19 ساعت 49 دقیقه
    دریافت
    0
    آپلود
    0
    گالری
    0



    اهمیت اطعام مومن:

    اطعام نیز نظیر هر عمل خیری در اسلام دو فایده دارد: دنیوی و اخروی. از نظر دنیوی، اطعام موجب صیقل دادن صفات والای انسانی و اطعام به نيازمندان موجب افزايش همبستگی ميان افراد جامعه مي شود و همدلي و محبت را در ميان آنان گسترش داده و زمينه های همكاری و نزدیکی قلوب را فراهم مي آورد.
    اما اطعام از نظر اخروی نیز ثواب بسیاری نزد خدا دارد.

    خداوند در آيات 11 تا 15 سوره بلد اطعام يتيمان را سبب رهايی از هوای نفس و وسوسه های شيطاني برمی شمارد و قرار گرفتن در زمره اصحاب يمين و اهل بهشت را از آثار اطعام آنها می داند.

    رسول گرامي اسلام صلی­ الله ­علیه­ وآله­ وسلم اطعام را از اجزای ایمان و از برترین اعمال دانسته است.[1]

    اطعام از موارد مهم نیکی به دیگران است که در آیات قرآنی بر آن بسیار تاکید شده است و در و.صف ابرار چنین آمده است:

    آنان که غذای خود را با آن که بدان نیاز دارند به مسکین و یتیم و اسیر می دهند و می گویند:
    «ما شما را برای خدا اطعام می کنیم و از شما پاداش و سپاسگزاری نمی خواهیم.»[2]

    امام صادق علیه السلام از اجدادش از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم روایت کرد:
    «بهترین شما کسی است که اطعام کند و در حالی که مردمان در خواب اند نماز بگزارد.»[3]

    پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود:
    از موجبات معغرت پروردگار اطعام است.»[4]

    امام صادق علیه السلام فرمود:
    «هر کس با اطعام خود مومنی را سیر کند احدی جز خدا پاداش اخروی او را نمی داند نه فرشته مقرب الهی و نه پیامبر مرسل.»[5]

    همچنین فرمودند:
    «هر کس مومن توانگری را غذا دهد پاداش او مانند آن است که برده ای از نسل اسماعیل را از قربانی شدن برهاند و هر کس مومن نیازمندی را طعام دهد برایش پاداشی برابر با آن است که صد برده از نسل اسماعیل را از قربانی شدن برهاند.»[6]

    اطعام در آموزه هاي قرآني، سنت پيامبران بوده است و در آيات قرآني براي عنوان نمونه از اطعام حضرت ابراهيم(ع) سخن به ميان آورده است كه آن حضرت گوشت قرباني را به فقيران بي نوا مي داد.[7]


    حضرت علی بن الحسین علیه السّلام فرموده اند:
    «هر که مومنی را در گرسنگی اطعام کند، خدایش از میوه های بهشت بخوراند و هرکه مومن تشنه ای را سیراب کند، خدایش از شراب سربسته بهشت بنوشاند.»[8]

    رسول خداصلی­ الله ­علیه­ وآله­ وسلم می‌فرمودند:
    « و هر کس برادر دینی خود را آب و غذا دهد و او را سیر کند، خداوند او را هفت مرحله از آتش جهنم دور می کند که هر مرحله‌اش هفتصد سال است.»[9]

    امام سجاد علیه السلام فرمودند:
    «هر کس با شکم سیر بخوابد در حالیکه در نزدیکی او مومنی گرسنه باشد خدا می فرماید: ای فرشتگانم شما را بر این بنده گواه می گیریم که به وی فرمان دادم ولی نافرمانی کرد و از دیگری فرمان برد و او را به عملش وانهادم به عزت و جلالم سوگند هرگز او را نمی بخشم.»[10]

    به هرحال كسی كه بخواهد از عنايت خاص خداوند در دنيا و آخرت برخوردار گردد و از مقام ابرار و يا اصحاب يمين در بهشت برخوردار شود مي بايست اطعام را مورد توجه قرار داده و آن را سيره و روش زندگي خويش گرداند.

    بسياري از نعمت هاي الهي با اطعام و توجه به ديگران به ويژه نيازمندان و يتيمان و مسافران بدست مي آيد. بهره مندی از نعمت هاي بهشتی و عبور از صراط و برخورداري از لقای الهی نيز از اين راه فراهم می شود.البته یادآور شویم که اطعام مومنان و یاری رساندن به آنها نباید مایه خواری و ذلت آنان شود.


    پی نوشت:
    [1]. المحاسن، ج 1، ص 292.
    [2].انسان، 8-9
    [3].کافی، ج4، ص50
    [4].کافی، ج4، ص52
    [5].کافی، ج2، ص201
    [6].کافی، ج2،ص203
    [7].حج، 82
    [8].اصول کافی، ج4، ص595
    [9].المستدرک علی‌الصحیین، ج 4، ص101
    [10].ثواب الاعمال، ص250



اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. پاسخ: 116
    آخرين نوشته: ۱۳۸۹/۰۶/۲۷, ۱۸:۳۱
  2. جن و فرشته چه تفاوتهايي دارند ؟
    توسط ║★║فاطمی║★║ در انجمن سایر مباحث اعتقادی در قرآن
    پاسخ: 2
    آخرين نوشته: ۱۳۸۹/۰۶/۲۱, ۱۷:۰۶
  3. زيبايي و اصل و نصب بدون اخلاق ارزش ندارد!
    توسط غريب در انجمن عرفان ناب
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۸۹/۰۶/۲۰, ۲۰:۱۵
  4. گفتگوبين صدف وعروس دريايي
    توسط نجم الثاقب در انجمن حجاب و پوشش اسلامي
    پاسخ: 10
    آخرين نوشته: ۱۳۸۹/۰۶/۰۶, ۰۸:۳۲
  5. بررسي روايي مساله فتنه و امتحان الهي
    توسط theological در انجمن سایر مباحث اعتقادی در قرآن
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: ۱۳۸۸/۱۱/۱۸, ۱۶:۴۲

کلمات کلیدی این موضوع

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
^

ورود

ورود