با استعانت از خداوند متعال ، به بررسی اسامی خداوند در قرآن خواهیم پرداخت.
بعد از بررسی ، لینک های مربوط به هر نام در پست اول قرار خواهد گرفت تا خوانندگان در صورتی که نیاز به دست یابی به آیات داشتند بی نیاز از جستجو حتی در سایر سایت های اینترنتی باشند.

1. القدیر : تصویر . . . آیات
2. شهید : تصویر . . . آیات

قُلْ إِن تُخْفُواْ مَا فِي صُدُورِكُمْ أَوْ تُبْدُوهُ يَعْلَمْهُ اللّهُ وَيَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأرْضِ وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

آل عمران آیه : 29

• بگو : هر چه در دل داريد ، چه پنهانش کنيد و چه آشکارش سازيد ، خدا به آن آگاه است او هر چه را که در آسمانها و زمين است می داند و بر هرکاری تواناست

اسم قدير در قرآن چهل و پنج ‏بار آمده ودر همه موارد وصف خداوند است

نوشته اصلی توسط iranproud

قُلْ إِن تُخْفُواْ مَا فِي صُدُورِكُمْ أَوْ تُبْدُوهُ يَعْلَمْهُ اللّهُ وَيَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأرْضِ وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

آل عمران آیه : 29

• بگو : هر چه در دل داريد ، چه پنهانش کنيد و چه آشکارش سازيد ، خدا به آن آگاه است او هر چه را که در آسمانها و زمين است می داند و بر هرکاری تواناست

آمدن اين آيه به دنبال آيه‏ى تقيّه ، شايد اشاره به اين باشد كه مبادا به اسم تقيّه، با كفّار پيوند پنهانى برقرار نماييد ، بلكه بدانيد خدا بر افكار و نيّات شما آگاه است.


پيام‏ها:

1 . به كسانى كه به اسم تقيّه در صدد ارتباط با كفّار هستند، هشدار دهيد. « قُلْ إِنْ تُخْفُوا »

2 . سينه‏ى انسان، صندوق اسرار اوست. « تُخْفُوا ما فِي صُدُورِكُمْ »

3 . علم خداوند به آشكار و نهان، به زمين و آسمان، يكسان است. « تُخْفُوا »، « تُبْدُوهُ »، « يَعْلَمْهُ اللَّهُ »

4 . توجّه به علم خداوند، مايه‏ى زنده شدن و جدان مذهبى و مانع گناه و توجيه آن است. « يَعْلَمْهُ اللَّهُ »

5 . از خدايى كه به اسرار تمام آسمان‏ها آگاه است، چه چيز را مى‏توان پنهان كرد؟ « يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ »

6 . قدرت مطلق خداوند، پشتوانه تهديد او نسبت به مخالفان است. « إِنْ تُخْفُوا »، « وَ اللَّهُ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ »

****************
تفسير نور، ج‏2، ص: 44

چه خوب مدت ها بود دنبال همچین تاپیکی می گشتم القدیر به عدد 314 گفته بشه خاصیت بسیار خوبی خواهد داشت

أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ يُعَذِّبُ مَن يَشَاء وَيَغْفِرُ لِمَن يَشَاء وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ؛ المائدة آیه : 40

• آيا ندانسته ای که فرمانروايی آسمانها و زمين از آن خداست ، هر که را، بخواهد عذاب می کند و هر که را بخواهد می آمرزد و بر هر کاری تواناست ?

اين آيه در موضوع تعليل مطلب آيه سابق است ،يعني مي فرمايد: اينكه گفتيم اگر دزد توبه كند و اصلاح نمايد توبه اش رامي پذيريم ، امر بعيدي نيست ،چون خداكه مالك آسمانها وزمين است ، مانند هرمالكي مي تواند در مايملك خود حكمراني كند و هركه را بخواهد بيامرزد و هركه را بخواهد عذاب كند و اين امر بر مبناي حكمت و مصلحت اوست ، چون ملك از شئون قدرت و از فروع خلق و ايجاد و قيوميت الهيه مي باشد، لذا خداوندداراي نفوذ حكم و اراده است ، چون ملك مطلقا از آن اوست و اعطاء و منع كردن هم به قدرت اوست ، زيرا او صاحب اختيار در ملك خويش است و لذامطابق حكمتش مي تواند سارق را اگر توبه نكند عذاب كند و اگر توبه كندبيامرزد ،چون بر هر چيز تواناست .

قدرت در اصطلاح متكلمان دو تعريف دارد:
انطباق هر دو در مورد خدا با مشكل روبرو است.
1 - صحة الفعل والترك: امكان داشتن فعل و ترك يعنى قادر كسى است كه هم انجام كارى براى او ممكن است و هم ترك آن.
2 - الفعل عندالمشيئة والترك عند عدمها: انجام كار به هنگام خواستن و ترك آن به هنگام نخواستن يعنى قادر كسى است كه اگر اراده كند انجام مى‏دهد، و اگر اراده نكند، انجام نمى‏دهد. ويا اگر نخواست انجام نمى‏دهد.
ولى هر دو تعريف درباره انسان صادق است و نمى‏توان قدرت خدا را با آن دو تعريف كرد.
زيرا در تعريف نخست كلمه «صحت‏» (امكان) بكار رفته است، قهرا قادر كسى است كه در آن امكان فعل و ترك باشد، و مقام واجب الوجود پيراسته از صفت امكان است، زيرا اين امكان يا امكان ذاتى و ماهوى است كه ملازم با ماهيت است، مانند اتصاف ماهيت انسان به امكان و يا امكان استعدادى است كه صفت ماده مى‏باشد مانند دانه كه امكان گياه شدن را دارد و ذات اقدس خداوند منزه از ماهيت و ماده است.

اما تعريف دوم مربوط به فاعلى است كه با مشيت كار مى‏كند، يعنى خواست و اراده زايد بر ذات، و اين در موردى صادق است كه ذات فاعل براى ايجاد فعل كافى نباشد، بلكه در سايه اراده مشيت زايد بر ذات توانا مى‏گردد واين درباره خدا متصور نيست.
از اين جهت نمى‏توان قدرت خدا و قدرت مخلوق را با يك تعريف بيان كرد.

</span>

نوشته اصلی توسط iranproud

أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ يُعَذِّبُ مَن يَشَاء وَيَغْفِرُ لِمَن يَشَاء وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ؛ المائدة آیه : 40

• آيا ندانسته ای که فرمانروايی آسمانها و زمين از آن خداست ، هر که را، بخواهد عذاب می کند و هر که را بخواهد می آمرزد و بر هر کاری تواناست ?

پیام ها :

1 . مجرمان بدانند كه راه فرارى ندارند و بايد به سوى خدا بازگردند. « أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ »

2 . خداوند نيازى به توبه‏ى بندگان ندارد، چون همه‏ى هستى از آن اوست. « لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ »

3 . انسان بايد در حالتى ميان بيم و اميد باشد. « يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ »

4 . عفو يا عذاب، هر دو نمونه‏اى از قدرت اوست. « يُعَذِّبُ » ... « يَغْفِرُ » ... « عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ »

*******************
تفسير نور، ج‏3، ص: 84 و 85

قُلِ اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَن تَشَاء وَتَنزِعُ الْمُلْكَ مِمَّن تَشَاء وَتُعِزُّ مَن تَشَاء وَتُذِلُّ مَن تَشَاء بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلَىَ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (26)
بگو: خداوندا، اى مالك حقيقى هر مملوك، و اى حاكم مطلق بر همه حكومت‏ها، به هر كه خواهى حكومت مى‏بخشى، و از هر كه خواهى حكومت را بازمى‏گيرى، و هر كه را خواهى عزت مى‏دهى، و هر كه را خواهى خوار مى‏گردانى، (حقيقت) خير در دست توست، حقّا كه تو بر هر چيزى توانايى (26)
سوره مباركه آل عمران

آنچه در اين آيه در مورد اعطاى عزّت و ذلّت از جانب خداوند آمده، طبق قوانين و سنّت اوست وبدون جهت ودليل خداوند كسى را عزّت نمى‏بخشد ويا ذليل نمى‏سازد. مثلاً در روايات مى‏خوانيم: هر كس براى خداوند تواضع و فروتنى كند، خداوند او را عزيز مى‏كند وهر كس تكبّر نمايد، خدا او را ذليل مى‏گرداند.
بنابراين عزّت و ذلّت از خداست، ولى ايجاد زمينه‏هاى آن به دست خود ماست.

1- مالك واقعى تمامى حكومت‏ها خداست. مُلك براى غير خدا، موقّتى و محدود است. «مالك الملك»

2- اكنون كه مالك اوست پس ديگران امانتدارى بيش نيستند و بايد طبق رضاى مالك اصلى عمل كنند. «مالك الملك»

3- اگر انسان مالك مُلك نيست چرا از داشتن آن مغرور و با از دست دادنش مأيوس شود! «مالك الملك»

4- خداوند به هر كس كه شايسته و لايق باشد، حكومت مى‏دهد. همان گونه كه به سليمان، يوسف، طالوت و ذوالقرنين عطا نمود. «تؤتى الملك من تشاء»

5 - حكومت و حاكميّت، دلبستگى‏آور است. «نزع» به معناى كندن است و نشانه يك نوع دلبستگى است.

6- عزّت و ذلّت به دست خداست، از ديگران توقّع عزّت نداشته باشيم. «تعزّ من تشاء و تذلّ من تشاء»

7- توحيد در دعا و عبادت يك ضرورت است. «بيدك الخير»

8 - آنچه از اوست، چه دادن‏ها وگرفتن‏ها، همه خير است، گرچه در قضاوت‏هاى عجولانه‏ى ما فلسفه‏ى آن را ندانيم. «بيدك الخير»

9- سرچشمه‏ى بدى‏ها عجز و ناتوانى است. از كسى كه بر هر كارى قدرت دارد چيزى جز خير سر نمى‏زند. «بيدك الخير انك على كل شى‏ء قدير»