نیت دعا های ما از خدا برای امام زمان برای تعجیل فرج وسلامتی وشادی آقا است
امادیدار اقا ارزوی همه ی ما است حتی در خواب.آن هم ازدور.امام چطور؟ایا ممکن است ؟میشود؟
(نیت دعاتون برای اقا امام زمان را هم بنویسید)






الهم عجل لولیک الفرج

ممكن هست
كتاب سوداي روي دوست ِ(مرتضي آقاتهراني) (راهكارهاي عملي ديدار امام زمان (عج)) رو بخونيد خيلي مفيده
حتماً‌ ممكنه

با تشکر از شما

با توجه به فراواني وتعداد افرادي كه در دوران غيبت صغري و كبراي امام عصر ارواحنا فداه آن حضرت را زيارت كرده اند ،‌شكي نيست كه ديدار امام زمان عليه السلام امري شدني و ممكن است .
مرحوم سيد مرتضي در كتاب ((تنزيه الانبياء)) در جواب كسي كه پرسيد اگر امام ، غايب باشد وكسي نتواند به خدمت او برسد و از بركات وجودش بهره ببرد ، پس چه فرقي بين وجود وعدم آن حصزت است ، نوشته است: (( اول چيزي كه در پاسخ ميگويم اين كه ما قطع نداريم كه كسي خدمت او نرسد و آن حضرت را ملاقات نكند... اين امري است كه قطعي نشده ... ونيز در جواب ميتوان گفت : هرگاه علت پنهان شدن امام ، خوف از ظالمان و تقيه از معاندان باشد ،‌اين علت در حق مواليان و شيعيان زايل مي گردد.))
آيت الله شيخ محمدجواد انصاري همداني (رض) در پاسخي عارفاه به اين سؤال كه آيا ديدار امام زمان عليه السلام در دوران غيبت امكان دارد، فرموده است : وقتي ميشود خدا را ديد ،‌امام را كه مخلوق خداست ،‌چگونه نمي شود ديد؟!
پاسخ اين پرسش از مبارك خود امام زمان عليه السلام جويا ميشويم . علامه حلّي طي سفري از حله به كربلا ، به محضر نوراني امام عصر عليه السلام مي رسد ، امام زمان ارواحنافداه خم ميشوند، عصاي علامه را برمي دارند وبه دست ايشان مي دهند. درهمين هنگام سؤالي در ذهن علامه القا مي شود واز محضر امام مي پرسد: در اين عصر وزمان كه دوره غيبت كبراست ، آيا ميتوان حضرت صاحب الامر عليه السلام را ملاقات كرد؟ حضرت در پاسخ ميفرمايندك چگونه نميتوان وحال آنكه دست او هم اكنون در دست توست .
به محض اينكه علامه پاسخ را ميشنوند، بي اختيار خود را به زمين مي اندازد تا پاي مبارك حضرت را ببوسد كه در اين هنگام از كثرت شوق مدهوش مي شود.
ديدار امام زمان عليه اسلام در دوران غيبت براي همگان در يك سطح و مرتبه اتفاق نمي افتد، بلكه بردو گونه است : 1- ديدار عام (ملاقات بدون شناخت) 2- ديدار خاص (ملاقات امام همراه شناخت)
بستگي به شخص ديداركننده وسطح كمال او دارد.

ديدارعام :
امام زمان عليه اسلام علاوه بر حضور روحاني در تمام عوالم، در سراسر اقطار عالم مادي نيز حضورجسماني دارند، چنانچه قطب عرفان مولانا اميرالمؤمنين علي عليه اسلام ميفرمايند: صاحب اين امر در ميان آنها راه ميرود، در بازارهايشان رفت وآمد ميكند، روي فرش هايان گام برميدارد، ولي او را نميشناسند،مگرخداوند به او اجازه دهد تا خودش را به ايشان معرفي كند.....
شبيه همين گفتار از امام صادق عليه اسلام به ما رسيده است كه فرموده ك چگونه اين امت انكار ميكنند كه خداوند بزرگ وعزيزبا حجت خويش آنگونه رفتار مينمايد كه با حضرت يوسف رفتاركرد؟! (امام زمان به شكل ناشناس)دربازارهايشان حركت ميكند وبر فرش هايشان گام مي نهد تا اينكه خداوند دراينباره به او اجازه ظهور دهد.

ديدارخاص : (ملاقات همراه شناخت)
بدان اي برادرم براي هر مؤمن مخلصي اين امكان وجود داردكه امام را ببيند و بشناسد.
دراين ميان مهم اينست كه انسان به چنان لياقتي دست يابد كه به هنگام ديدار ، امام خويش را بشناسد و اروي شناخت و معرفت عرض ارادت نمايد

ديده اي خواهم كه باشد شه شناس
تا شناسد شاه را درهر لباس

بزرگ مرداني چون سيدبن طاووس وحاج شيخ محمدعلي فشندي به چنان درجه اي از صفا وصميميت دست يافته اند كه حتي به نحوه راه رفتن امام وصداي پاي آن حضرت آشنايند وميگويند: باامام زمان آنقدرآشنايم كه آن حضرت را حتي از صداي كفش مباركش مي شناسم .
وراه يافتگاني چون سيد بحرالعلوم به هنگام شنيدن لحن قرآن حضرت بدين سرود مترنم ميشوند كه :

چه خوش است صوت قرآن زتو دلربا شنيدن
به رخت نظاره كردن، سخن خدا شنيدن

(روزي سيدبحرالعلوم وارد حرم علي عليع اسلام ميشود و اين دو بيت را به زبان مي آورد . علت را ميپرسند، مرحوم سيد ميگويد: چون به حرم مطهر وارد شدم حضرت حجت عليه اسلام را ديدم كه بالاي سر حضرت با صدايي بلند قرآن تلاوت ميكند.)
كتاب سوداي روي دوست ،‌مرتضي آقا تهراني

در فصل دوم اين كتاب علل وعوامل زمينه ساز ديدار مطرح شده كه اگر دوستان مايل باشن در پست هاي بعدي بنويسم ؟

نوشته اصلی توسط سخن حق

بگیم دیدیم که میگید دروغگوییم پیشنهاد می کنم نبینید چون...

سلام به دوستان

"سخن حق" جوری حرف میزنه که دلش پره! نه دوست من! ما شما رو تکذیب نمیکنیم، بگید چند باری رو که دیدید!!(شوخی) حالا، حرف ایشون رو بهونه میکنم یه نکته هایی رو عرض میکنم.

این دستور صریح امام زمان است که هرکس از عموم، خودش اومد و ادعا میکنه امام زمان رو میبینه، باید او رو تکذیب کرد. این مسئله به خاطر اینه که کسی نتونه از اون سوء استفاده کنه. از اون جا که خواص و مثلا علمای بزرگوار ما اهل ادعا و سوء استفاده نیستن، من از کلمه "ازعموم" استفاده کردم.
اما
1- این بدین معنی نیستش که از عموم مردم کسی نمیتونه ایشون رو ملاقات کنه.

2- معنی تکذیب این نیستش که به طرف بگیم : دروغگوی خائن کافر لامذهب فلان شده... . تکذیب دو جوره. یکی این که ما کاری نداریم اون فرد، واقعا دیده یانه. بلکه برای جلوگیری از اسیب اجتماعی این مسئله، فرهنگی رو پیش میگیرم، که کسی نتونه برای خودش به راحتی دکان باز کنه. پس تکذیب لزوما به معنی دروغگو خوندن طرف نیست. بلکه به معنی قبول نکردن حرفشه (ولو اون درست بگه.) یه مفهوم تکذیب هم اینه که نسبت دروغ به اون نمیدیم حتی حرفش رو هم شاید تا حدی قبول کنیم. اما از اون جا که مثلا اون فرد رو قبول داریم که ادم معتمدیه، بهش مثلا میگیم: درسته تو کسی رو دیدی، ولی اون امام زمان نبود. بزرگوار دیگری بود.

نکته دیگه در همین بخش اینه که درسته ما امر به تکذیب شدیم، اما چنان که گفتم این امر در مورد سطوح عموم هستش، والا اگه انسان های بزرگی نقل شدند که با امام زمان ملاقات نمودن، نباست همه رو رد کرد. یعنی شرائطی بر این ام حاکمه که حتما بایستی رعایت بشه.

چرا این حرفا رو زدم. برای این که از اونجا که این تکذیب کردن دستور خود امام معصوم علیه السلام هستش، پس نباید جنبه غیر اخلاقی داشته باشه و همینطور نبایستی خیال کنیم رابطه با امام زمان غیر ممکنه. اینا باید صرفا نهادینه کردن فرهنگی برای جلوگیری از سوء استفاده باشه.

متی ترانا ونراک

یک چشم زدن غافل از آن شاه نباشید
شاید کـــه نگاهی کند آگـــــاه نباشید

دوست دارم آقا