سوال : اگر یک زن مسلمان با مرد مسیحی ازدواج کند آیا این زن مسلمان محسوب می شود ؟ ازدواج آنها چه حکمی دارد ؟

پاسخ:

مسلمان محسوب مي شود ولي فتاواي فقها در باره ي ازدواج آن ها متفاوت است و ايشان بايد به فتواي مرجع خود مراجعه كند.

نوشته اصلی توسط lforghan

سلام دوستان یکی از محرمات قطعی در قرآن ازدواج با زن زانیه غیر تائبه(روسپی<تن فروش> وجنده ای که توبه نکرده) است آیه ای که دلالت به این امر میکند آیه 3 سوره نور:((الزَّانِی لَا یَنکِحُ إلَّا زَانِیَةً أَوْ مُشْرِکَةً وَالزَّانِیَةُ لَا یَنکِحُهَا إِلَّا زَانٍ أَوْ مُشْرِکٌ وَحُرِّمَ ذَلِکَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ)) ترجمه:(مرد زناکارجز زن زناکار یا مشرک را به همسری نگیردو زن زناکارجز مرد زناکار یا مشرک را به همسری نگیرد و این گونه ازدواج بر مومنان حرام گردیده است.) در اینجا ((لا ینکحها))و((لا ینکح)) گرچه فعل مضارع- ودر اصل- برای اخبارند ولی در اینجا تاکیدی است در نهی از این گونه ازدواج وگرنه خبرش کلا دروغ است زیرا مرد یا زن ناپاک برای زناشویی به دنبال مرد یا زن ناپاک نمیگردد وانگهی ((و حرم ذالک))نص است بر حرمت زناشویی نا همسان چون ((حرم ذالک))مذکر مرجعش نکاح است نه زنا که مونٍث است و در آیه ی 5 سوره مائده هم تنها زناشویی به شرط پاکدامنی طرفین حلال است . این آیه< آیه نص است(حکم است و واضح) در آن نمیتوان مناقشه کرد ولی متاسفانه اکثر علمای شیعه و سنی یا احتیاط کرده اند و یا فتوا به کراهت ازدواج با... را داده اند که گناه زنای دیگران را در روز قیامت جوابگو هستند که من و شما تنها نهی از منکرشان میکنیم البته حضرت آیه الله دکتر محمد صادقی تهرانی فتوا به حرمت داده اند جالب اینکه این آیه چون از موارد نصی قرآن است احتیاج به اجتهاد مجتهد و فتوا هم ندارد بلکه اگر کسی اجتهاد کند (که کرده اند) این اجتهاد در برابرنص(اجتهادمخالفت) و حرامی است که احدی از مسلمان در آن شک ندارد و اگر ایشان هم فتوا نمیدادند حرمت از عبارت((حرم ذالک)) معلوم بود پس اگر ماشین زیر پات بود و تو خیابون برای خانوم ... بوق زدی و اون سوار شد تا توبه نکرده(توبه حقیقی) وارد (ما المهر و ما الزمان و قبلت فقط برای امشب) نشو!

در ضمن توجه کنید ****بحث و نظرتون مربوط به موضوع باشه****
فقط در مورد اثرات حکم نحوه عمل ما روایات مخالف این آیه نص جامعه ما و.. . و فقط در مورد همین حکم قرآنی ازدواج اینجا اظهار نظر کنید و بحثهای دیگر در مورد ازدواج رو مطرح نکنید

بسم الله الرحمن الرحیم

دوست عزیزمان بحث خوبی را مطرح کرده که به نظر من لازم است به نحو مناسب تری به آن پرداخته شود خلاصه گفتار این دوست عزیزمان چنین است :

1- ازدواج با زانیه غیر تائبه حرام است

2- این حکم از نصوص قرآنی است و کسی که با آن مخالفت کند با قرآن مخالفت کرده است

3- در این گونه موارد اجتهاد مجتهدان در مقابل نص است

4- غالب مجتهدانی که دراین مسئله احتیاط کرده اند اجتهاد آنها (به احتیاط) مخالف نص است

به نظر این جانب در چند مرحله باید بحث را پی گیری کنیم :

1- آیا این مسئله از نصوص قرآنی است

2- اگر از ظواهر قرآن باشد آیا هر چه از ظواهر قرآنی باشد می توان به آن عمل کرد

3- روایات اهل البیت که عدل قرآن هستند در این باره چه می فرمایند

4- فتاوای فقهای شیعه و اهل سنت در این باره چیست

5- پس از بحث از حکم مسئله نوبت به این بحث می رسد که آیا افرادی که آماده ازدواج می شوند و ما آنها را نمی شناسیم مصداق این حکم می شوند

6- اصولا افرادی که دنبال زنان روسپی می روند با آنها ازدواج می کنند یا زانی هستند

7- ووو

8- اجازه دهید در این بحث نکته اول را مورد بحث قرآر دهیم و آن این است که آیا این مسئله از نصوص قرآنی است.

به نظر این جانب این مسئله از نصوص قرآنی نیست و به چند دلیل می توان آن را ثابت کرد که به یک دلیل آن اشاره می کنیم :

آنچه با آن میتوان حرمت نکاح را ثابت کرد فقره و حرم ذلک علی المومنین است که گفته شده دلیل بر حرمت ازدواج با زنان زانی است ولی بحث در این است که ضمیر ذلک مرجع آن چیست ؟

الف :ممکن است مرجع ضمیر ذلک خود زنا باشد که در این صورت معنی جمله این است که زنا بر مومنان حرام است

ب : ممکن است مرجع ضمیر ذلک نکاح زانیه باشد که در این صورت می توان حکم به تحریم نکاح کرد

خلاصه این که با توجه به این که در این فقره دو احتمال وجود دارد نمیتوان آن را نص دانست و حد اکثر می توان گفت این مسئله از ظواهر قرآنی است

پرسش 2: آیا می توان به ظواهر قرآن بدون بررسی عمل کرد و به اصطلاح به آن فتوا داد ؟!

به نظر می رسد پاسخ منفی باشد زیرا این مسئله موارد نقض فراوانی دارد و از طرفی مورد نهی نیز قرار گرفته است که در این بحث به ذکر چند مورد از موارد نقض آن اکتفا می کنم
1-قرآن می فرماید : واللاتي يأتين الفاحشة من نسائكم فاستشهدوا عليهن أربعة منكم فإن شهدوا فأمسكوهن في البيوت حتى يتوفاهن الموت أو يجعل الله لهن سبيلا(نساء 15) حال با توجه به این آیه آیا می توان گفت زنان زانیه باید درمنزل حبس ابد شوند

2- قرآ« در باره وضو می فرماید

يا أيها الذين آمنوا إذا قمتم إلى الصلاة فاغسلوا وجوهكم وأيديكم إلى المرافق وامسحوا برؤسكم وأرجلكم إلى الكعبين... اگر به ظاهر این آیه عمل کنیم باید بگوییم وضوی شیعه و اهل سنت هر دو باطل است زیرا قرآن می فرماید غسل باید الی المرافق باشد و شیعه مع المرافق می شوید و قرآن می فرماید ارجلتان را مسح کنید و اهل سنت می شویند پس وضوی همه مسلمانان باطل است

3-سعی صفاو مروه در حج و عمره واجب نیست زیرا خداوند می فرماید:إن الصفا والمروة من شعائر الله فمن حج البيت أو اعتمر فلا جناح عليه أن يطوف بهما ومن تطوع خيرا فإن الله شاكر عليم [ بقرة 158) و روشن است که لا جناح به معنی اشکال ندارد است

4-بر مردان واجب است که وصیت کنند پس از مرگشان تا یک سال هزینه همسر آنها داده شود و ازمنزل خارج نشوند زیرا خداوند می فرماید: والذين يتوفون منكم ويذرون أزواجا وصية لازواجهم متاعا إلى الحول غير إخراج (بقره 240).

5- برای مسافر شکسته خواندن نماز در مسافرت های معمولی نه جایز است و نه واجب و تنها در صورتی که از کافران بترسند می توانند نماز را شکسته بخوانند زیرا قرآن می فرماید: وإذا ضربتم في الارض فليس عليكم جناح أن تقصروا من الصلاة إن خفتم أن يفتنكم الذين كفروا إن الكافرين كانوا لكم عدوا مبينا [ نساء 101 )

تا فرصت و گفتگویی دیگر بدرود

مي خواهم شرايط عقد موقت را در مورد دختر خانمها بدونم آيا اذن پدر واجب است ؟

به نام خدا سلام
دوست عزیز ای کاش در ادامه سوالتون می فرمودین از کدام یک از مراجع عظام تقلید می کنید تا دقیق تر پاسخ سوالتان را میگرفتید . برخی از مراجع مانند مرحوم امام (قدس الله ) اذن پدر را شرط صحت عقد می دانند یعنی اگر اذن پدر نباشد عقل را باطل می دانند و برخی دیگر از مراجع اذن پدر را شرط صحت عقد نمی دانند ولی واجب می دانند یعنی اگر اذن پدر نباشد عقد باطل نیست ولی حرام مرتکب شده اند .
البته یکی از فروع مساله اذن پدر این است که این اذن بی قید و شرط هم نیست . همه فقها معتقدند اگر ازدواج به مصلحت دختر باشه و پدر بی دلیل مخالفت کند شرطیت و وجوب اذن پدر ساقط میشود و حاکم شرع این اذن را میدهد .
در مورد ازدواج دختر رشیده ( که مصلحت خود را تشخیص می دهد ) غالب فقها بنا براحتیاط اذن پدر را شرط می دانند .
خواهر گرامی شکیبای عزیز این تقریبا حکم فقهی سوال شما بود که اگر مرجع تقلید خود را می فرمودید پاسخ دقیق تری بر اساس نظر مرجعتان ارائه می شد .واما مساله عقد موقت بویژه در مورد دختر خانم ها صورت دیگری هم دارد و آن بعد اخلاقی و تربیتی و شئونات فردی و اجتماعی دختر است .
درست است که در شرع عقد موقت ( با شروط مربوطه ) حلال است اما این حکم شرعی فقط اذن و رخصت است نه دستور . یعنی در شرع فقط جایز شمرده شده ( تاکید می کنم با حفظ شرایط مربوطه ) اما یک دختر جوان بر اساس مصلحت و شان فردی و خانوادگی خودش باید تصمیمات مهم زندگی اش را بگیرد . قبل از تصمیم و اقدام به جاری نمودن صیغه موقت باید شرایط و مسائل مربوط به آن را کاملا بداند . عقد موقت همانگونه که از نامش هم پیداست زمانمند و مدت دار است و پس از انقضای این مدت هیچ گونه رابطه ای میان دو طرف وجود نخواهد داشت هر چند که در مدت عقد موقت و محرمیت های حاصل از آن ممکن است روابط طرفین منجر به صدمات روحی و روانی جبران ناپذیر برای دختر جوانی شود که پس از انقضای مدت عقد موقت تازه موقت بودن آن را می فهمد ، بنابراین آیا در چنین مواردی بهتر نیست قبل از هر کاری از مسائل و شرایط مربوطه اطلاع کامل حاصل شود تا خدای ناکرده پشیمانی حاصل تصمیم گیری عجولانه نباشد؟
البته می دانم که شما تنها از حکم فقهی اذن یا عدم اذن پدر پرسیدید اما شاید بد نباشد که قدری هم دور و بر مسائل اجتماعی و تربیتی عقد موقت بویژه در باره دختران جوان پرس و جو کنید .
موفق باشید

به نام خدا
با عرض سلام
خانم شكيبا آنچه كه معلوم و مفروض است ازدواج موقت همراه با اذن پدرصحیح است آنچه كه محل اختلاف است در ازدواج موقت در شرایط عادی بدوناذن پدر می باشد كه 3 نظر در این رابطه می تواند وجود داشته باشد
1)اذن پدر شرط صحت عقد باشد
2)اذن پدر واجب اما شرط صحت عقد نباشد
3)اذن پدر واجب نیست اما احتیاط در بدست آوردن ان می باشد
در این مورد فتوای چند نفر از حضرات مراجع فعلی را خدمتتان عرض می كنم
حضرتامام : دختری كه به حد بلوغ رسیده و رشیده است یعنی مصلحت خود را تشخیص میدهد اگر بخواهد شوهر كند چنانكه باكره باشد باید ار پدر یا جد پدری خوداجازه بگیرد و اجازه مادر و برادر لازم نیست
ایت الله سیستانی : ایشان می فرمایند چنانكه باكره باشد و متصدی امور زندگی خویش نباشد بایدباید از پدر و یا جد پدری خود اجازه بگیرد بلكه بنا بر احتیاط واجب اگرخود متصدی امور زندگی خویش باشد نیز باید اجازه بگیرد
ایات عظا م خویی و اراكی و صافی : این بزرگواران گفته اند بنا بر احتیاط واجب باید اجازه بگیردایاتعظام گلپایگانی و و فاضل لنكرانی : گفته اند بنا بر احتیاط باید ( چون دراین فتوا لفظ باید امده باید مقلدین این بزرگواران هم از پدر خود اجازهبگیرند
ایت الله العظمی بهجت : فتوا به بنا بر احتیاط تكلیفا داده اند
فتوای ایت الله نوری همدانی نیز موجود است كه چون شنیده ام فتوایشان تغییر نموده است از نقل ان خود داری می كنم با توجه به فتاوای فوق نظر همه مراجع به غیر از نظر حضرت ایت الله بهجت مربوط به قسم اول می شود یعنی شرط صحت عقد در كسب اجازه می باشد و نظر ایت الله بهجت از نوع قسم دوم است یعنی ایشان اجازه گرفتن را واجب می دانند اما شرط صحت عقد نمی دانند
يا حق

به نظر شما اگر دو نفر نامزد باشن و هیچ صیغه ای هم بین آنها خوانده نشده چگونه می توانند تا وقتی که عقد نمایند با هم محرم شوند . آیا همان قطعه ای که در رساله ها نوشته برای محرم شدن را بخوانند به هم محرم می شوند یا باید حتماً صیغه از طرف کس دیگری برای آنها خوانده شود . البته می دونم که هیچ ربطی به موضوع بالا ندارد . عذر:Geryan: