• Asabani
  • Asabi
  • Ashegh
  • Azkhodrazi
  • BabooGolabi
  • BacheMosbat
  • Badhal
  • Bitafavot
  • BohtZade
  • DaramMimiram
  • DivooneShodam
  • Gerye
  • Ghafelgir
  • Ghati
  • HalamBade
  • Khabalood
  • KhafeShodam
  • Khejalati
  • Khonsard
  • Khoshhal
  • MaghzMotafaker
  • Mariz
  • Mehrabon
  • Mokhlesam
  • Moteajeb
  • Nafaskesh
  • Naomid
  • Narahat
  • Relax
  • Sepasgozar
  • Shad
  • Sharmandam
  • Sheitoon
  • Vaaaaay
  • Zodranj
  • Zoro
  • بی حالت
  • + ارسال موضوع جدید
    نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2
    1. #1
      عضو كوشا
      تاریخ عضویت : مرداد/۱۳۹۰
      نوشته : 281 تشکر : 1,789
      مورد تشکر: 913 در 296 پست
      حضور : 1 روز 6 ساعت 50 دقیقه
      دریافت : 17 آپلود : 5
      گالری : 39 وبلاگ :
      فریاد : تو را من چشم در راهم ...
      Sepasgozar
      parnian90 آنلاین نیست.

      منظور از آیه 4 سوره بلد چیست؟




      و ما خلقنا الانسان فی کبد * براستى كه انسان را در رنج آفريده‏ايم (۴)



      کارشناس بحث : پاسخگوی قرآنی 4
      ویرایش توسط همکار مدیر سایت : ۱۳۹۰/۰۹/۰۵ در ساعت 14:36
      الصغائر من الذنوب طرق الی الکبائر و من لم یخف الله فی القلیل لم یخفه فی الکثیر

      گناهان کوچک راهی بسوی گناهان بزرگ هستند و هر که در گناه اندک از خدا نترسد
      در گناه بسیار هم از او ترسی نخواهد داشت.
      بحار الانوار ج68 ص 174

    2.  

    3. #2
      کارشناس پاسخگوی قرآنی
      تاریخ عضویت : آذر/۱۳۸۹
      نوشته : 1,218 تشکر : 530
      مورد تشکر: 2,626 در 982 پست
      حضور : 7 روز 11 ساعت 46 دقیقه
      دریافت : 2 آپلود : 0
      گالری : 0 وبلاگ : 0
      عمار آنلاین نیست.



      با سلام و عرض ادب
      " كبد" به گفته طبرسى در مجمع البيان در اصل به معنى" شدت" است، و لذا هنگامى كه شير غليظ شود" تكبد اللبن" می ‏گويند.
      ولى به گفته" راغب" در" مفردات"" كبد" (بر وزن حسد) به معنى دردى است كه عارض" كبد" انسان (جگر سياه) می ‏شود و سپس به هر گونه مشقت و رنج اطلاق شده است.
      ريشه اين لغت هر چه باشد مفهوم فعلى آن همان رنج و ناراحتى است.
      انسان از آغاز زندگى حتى از آن لحظه‏اى كه نطفه او در قرارگاه رحم واقع مى‏شود، مراحل زيادى از مشكلات و درد و رنجها را طى می ‏كند تا متولد شود، و بعد از تولد در دوران طفوليت، و سپس جوانى، و از همه مشكلتر دوران پيرى، مواجه به انواع مشقت ها و رنجها است، و اين است طبيعت زندگى دنيا، و انتظار غير آن داشتن اشتباه است اشتباه،(1)
      علامه طباطبایی هم می فرماید:
      كلمه" كبد" به معناى رنج و خستگى است، و جمله مورد بحث جواب قسم است، و اين تعبير كه" خلقت انسان در كبد است" به ما می ‏فهماند كه رنج و مشقت از هر سو و در تمامى شؤون حيات بر انسان احاطه دارد، و اين معنا بر هيچ خردمندى پوشيده نيست، كه انسان در پى به دست آوردن هيچ نعمتى بر نمی ‏آيد، مگر آنكه خالص آن را می ‏خواهد،خالص از هر نقمت و دردسر، و خالص در خوبى و پاكيزگى، ولى هيچ نعمتى را به دست نمی ‏آورد مگر آميخته با ناملايماتى كه عيش او را منغص می ‏دارد، و نعمتى مقرون با جرعه ‏هاى اندوه و رنج، علاوه بر مصائب دهر كه حوادث ناگوارى كه چون شرنگى كشنده كام جانش را تلخ می ‏كند.(2)
      لذا جهان مادی به خاطر ساختار خاصی که دارد جهان تزاحم واصطکاک است واین از لوازم حتمی جهان مادی است.بنابر این رنج های ناشی ازجهان مادی اموری گریز ناپذیر اند.
      در چنین جهانی نه لذت وخوشی خالص وجود دارد ونه درد ورنج خالص ؛بلکه خوشی ورنج آن در هم تنیده است.همچنین می توان گفت غلبه با خیر وخوشی است نه با درد ورنج.
      توجه به آثار تریتی وفلسفه دردورنجها نگرش مارا به مشکلات وسختی ها تغییر می دهد؛
      یکی از اموری که سبب تکمیل و تهذیب نفس و تصفیه اخلاق و تهییج قوا و نیروهای نهفته وجود انسان می‏شود و در حکم نیروی محرک دستگاه وجود انسان است شداید و سختیها و مصیبتهاست . شداید ، الطاف خداوند در آیات قرآن و روایات ، زیاد این مضمون به چشم می‏خورد که خداوند فلان‏ پیغمبر یا فلان بنده صالح دیگری را در معرض بلاها و شداید قرار داد ، یا این مضمون که خداوند شداید و بلاها را مخصوصا متوجه کسانی می‏کند که مورد لطف و رحمت خاصه او هستند ، یا این مضمون که شداید و سختیها تحفه‏های‏ الهی است .
      مثلا در حدیث است :
      « إن الله عز وجل لیتعاهد المؤمن بالبلاء کما یتعاهد الرجل أهله‏ بالهدایه من الغیبه » (3) خداوند یاد می‏کند و مورد نوازش قرار می‏دهد بنده مؤمن را به وسیله‏ فرستادن یک سختی و مشکل ، آن طور که یک مرد در وقتی که در مسافرت است‏ با فرستادن یک هدیه خاندان خود را یاد می‏کند و مورد محبت و نوازش قرار می‏دهد . یا در حدیث وارد شده :
      « إن الله‏إذا أحب عبدا غته بالبلاء غتا » . خداوند وقتی که بنده‏ای را دوست بدارد او را در شداید غرق می‏کند . یا وارد شده که رسول اکرم حاضر نبود از غذای کسی تناول کند که هیچ وقت‏ شدت و سختی و گرفتاری به سراغ او نیامده است ، این را علامت عدم‏ قابلیت او و دور بودن او از خدا می‏دانست .

      منابع:
      1. تفسير نمونه، ج‏27، ص 10.
      2. ترجمه الميزان، ج‏20، ص: 488.
      3. کافی ، ج 2 ، ص . 255.
      ویرایش توسط عمار : ۱۳۹۱/۰۳/۰۹ در ساعت 13:35


      آیدی قبلی بنده : پاسخگوی معارف قرآن


    4. تشكرها 2 : kobra, parnian90

    اطلاعات موضوع

    کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

    در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

    کلمات کلیدی این موضوع

    مجوز های ارسال و ویرایش

    • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
    • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
    • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
    • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
    •