اشعار

مریز آبروی خویش

آبی است آبرو که نباید به جوی باز از تشنگی بمیر و مریز آبروی خویش

طمع و آبرو

دست طمع چو پیش کسان می‌کنی دراز پل بسته‌ای که بگذری از آبروی خویش
در عَرض درد ریختن آبرو خطاست گیرم ز ابر دست طبیبان دوا چکد

محتشم کاشانی

نامه سیاه

آبرو می‌رود ای ابر خطا پوش ببار که به دیوان عمل نامه سیاه آمده‌ایم

حافظ

نکات

1- از وظایف دینی پیروان قرآن شریف این است که همواره مراقب عزت خویش و عزت برادران ایمانی خود باشند، نه قدمی بردارند که مایه ذلت خودشان شود و نه به آبروی برادران دینی خود آسیب برسانند. این مطلب ضمن روایات متعددی از رسول اکرم صلی‌الله علیه واله وسلم و ائمه طاهرین علهیم‌السلام خاطر نشان گردیده است. (18)

2- آبرو بسیار ارزش دارد و همه مردم در برابر آبروی یک «فرد» مسئولند و دفاع از آبرو و حیثیت، واجب است.

3- انفاق، علاوه بر انفاق مال و ثروت، شامل انفاق علم، آبرو و مقام نیز می‌شود و آبرو و شخصیت فقیر، با ارزش‌تر از حفظ شکم و شخص فقیر است.

4- از موارد حفظ آبرو و شرف دیگران در اسلام می‌توان به این نكته اشاره كرد كه: برای اثبات زنا، چهار شاهد مقرر کرده است، و حتی اگر سه شاهد گواهی دهند، هر سه شلاق می‌خورند، ولی برای اثبات قتل، دو شاهد کافی است.

5- نشانه همسر شایسته، رازداری، حفظ مال و آبرو و ناموس شوهر در غیات اوست.

6- تقوا، هم عامل شناخت صحیح، هم مایه آبرو و حیثیت اجتماعی، و هم سبب مغفرت اخروی است.

7- اگر کسی مسئولیتی را بپذیرد و خوب انجام ندهد، سرمایه، شخصیت، آبرو و وجدان خود را در معرض خطر قرار داده و زیانکار خواهد بود.

8- بازار شایعات را داغ نکنیم و با نقل شنیده‌های بی‌اساس، آبرو و حقوق افراد را از بین نبریم.

9- آبروی زن و مرد مومن، محترم و لطمه زدن به آن گناه بزرگی است. (حفظ آبرو به زن یا مرد بودن ربطی ندارد.)

10- حساب شخصیت‌های مذهبی را از حساب خانواده و نزدیکان آنها جدا کنیم. چرا که در خانواده انبیا نیز، مسایل ضد اخلاقی همچون حسد و حیله میان فرزندان مطرح است.



1- وسائل الشیعة، ج 21، ص 557.
2- الکافی، ج 2، ص 351.
3- الکافی، ج 2، ص 357.
4- الکافی، ج 2، ص 358.
5- الکافی، ج 2، ص 351.
6- نهج‌البلاغة،ص 538.
7- تحف‌العقول، ص 30.
8- نهج‌البلاغة، ص 253.
9- مستدرک الوسائل، ج 13، ص 17.
10- الصحیفة السجادیة، ص 98.
11- وسائل الشیعة، ج 2 ص 118.
12- داستان دوستان، محمد محمدی اشتهاری ، ج 2، ص 60، سفینة‌البحار، ج 1، ص 418. انوار البهیه، ص 334.
13- داستان دوستان، محمد محمدی اشتهاری، ج 5، ص 239 به نقل از تحف ‌العقول ص 251.
14- بحارالانوار، ج 68 ص 16.
15- آیت‌اله سید مصطفی خوانساری.
16- داستان دوستان، ج 5، ص80.
17- مهر تابان، ص 20.
18- شرح و تفسیر دعای مکارم الاخلاق، مرحوم فلسفی رحمه‌الله، ج3، ص 331.
گنجینه‌ی معارف، محمد رحمتی شهرضا

إِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّيَانِ عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الشِّمَالِ قَعِيدٌ ﴿۱۷﴾


مَا يَلْفِظُ مِن قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ ﴿۱۸﴾


آنگاه كه دو [فرشته] دريافت‏كننده از راست و از چپ مراقب نشسته‏اند (۱۷)
[آدمى] هيچ سخنى را به لفظ درنمى‏آورد مگر اينكه مراقبى آماده نزد او [آن را ضبط مى‏كند] (۱۸)


سوره مبارکه قاف

عن ابی عبدالله علیه‌السلام قال مَن حقر مومنا مسکینا او غیر مسکین لم یزل الله عزوجل حاقراً له ماقتاً حتی یرجع عن محقرته ایاه؛



امام صادق علیه‌السلام فرمودند: کسی که مومنی را تحقیر نماید، خواه مسکین باشد یا غیر مسکین، این عمل پیوسته مورد تحقیر و دشمنی باری تعالی خواهد بود تا از روش نادرست خود برگردد و او را با دیده یک مسلمان مورد احترام بنگرد.

در ابتدا سخنی از پیامبر اکرم( ص) میاورم که فرمودند:
مَن رَدَّ عَن عِرضِ اَخیهِ المُسلِمِ وَجَبَت لَهُ الجَنَّةُ اَلبَتَّةَ

هرکس آبروی مؤمنی را حفظ کند، بدون تردید بهشت بر او واجب شود

حال با در نظر گرفتن این حدیث و صدها حدیث دیگر که در مورد حفظ آبروی مومنین آمده اگر شما مسلمان هستید چگونه به خودتان اجازه میدهید که بدون تحقیق در مورد افراد قضاوت کرده و گفتاری به زبان آورید. بیایید بینی و بین ا... فکر کنید که اگر یک نفر به هردلیل برای خود شما هم همینطور بنویسد شما چگونه میتوانید از خود دفاع کنید.من به عنوان یکی از کاربران سایت اسک قرآن بر جنابx ,y,z و و و و......ایراد وارد کرده و از ایشان میخواهم که منبعد در انتشار اینگونه خبرها که مستقیما با آبروی مردم ارتباط دارد تحقیق و دقت بیشتری مبذول دارند. امید وارم بزرگوارانی که در این سایت نامبرده نشدنداز این گونه سم پاشیها دلگیر نشده و بدانند که گذشت زمان خود بهترین قاضی بر اعمال و رفتار همه انسانهاست و روزی نقاب از چهره ها برداشته خواهد شد و نیت اینگونه افراد فاش میگردد......

في الكافي، عن الصادق(عليه‌السلام): مَن أخذ مِن وجهِ أخيه المؤمن قَذيً كَتب الله له عشرَ حسنات، و مَن تبسَّم في وجه أخيه كانت له حسنة.

قذي يعني خاشاك. هر كس از صورت برادر مؤمنش خاشاكي را بردارد، كأنّه ده كار خوب انجام داده است، خدا به حساب او ده حسنه مي‌نويسد.

خاشاك برداشتن، ممكن است به معناي ظاهري قضيه باشد، مثلاً از روي صورتش، يا لباسش خاشاكي را برمي‌داريد و دور مي‌اندازيد؛ براي اينكه او اين عيب را جلوي چشم ديگران نداشته باشد، شايد هم معناي كنايي در اين تعبير ملحوظ باشد؛ يعني آن چيزهايي كه خدشه به آبروي اوست، به وجاهت اوست، اين را برداريد.

اگر احساس مي‌كنيد يك چيزي وجود دارد كه به آبروي او صدمه مي‌زند، سعي كنيد آن را از بين ببريد؛ يا با خودش صحبت كنيد، تذكّر به او بدهيد، يا اگر يك جايي صحبت از او مي‌شود، شما از او دفاع كنيد، نگذاريد چهره او را مشوّه كنند!

امام سپس مي‌فرمايد: كسي كه لبخندي به برادر مؤمنش بزند، اين، يك كار نيك است، يك ثواب است. رفع عيب، ده ثواب دارد، امّا تبسّم، لبخند زدن به برادر مؤمن كه دل او را خوش مي‌كند، اين هم يك حسنه است، يك ثواب است.

قابل توجّه حضرات عبوس! كه داشتيم ما در بين بعضي‌ها كه مقدّس هم بودند، مردمان خيلي خوبي هم بودند، واقعاً ما هيچ خدشه‌اي هم بر اينها وارد نمي‌كنيم.

مردمان خوب، معروف به خوبي، حتّي از كثرت زهد و تقدّس، كارشان به جايي رسيده بود كه وقتي نياز به اين نبود كه عبا را به سر بكشند، اين كار را مي‌كردند! يك وقت هوا سرد است، انسان عبا را به سر مي‌كشد. لكن اين عدّه، آن وقتي كه نيازي هم نبود، عبا را سرمي‌كشيدند، انسان به آنها سلام مي‌كرد، لكن جوابي نمي‌شنيد.

بنده مكرّر به يكي از اينها سلام مي‌كردم، امّا جواب سلام نمي‌شنيدم! نمي‌توانم بگويم جواب نمي‌دادند!

لابد سلام من را نمي‌شنيدند كه جواب نمي‌دادند.

يك توجّهي، يك تبسّمي، يك لطفي، ابداً! داشتيم از اين قبيل مقدّسها. اين، اخلاق درستي نيست.

با لبخند با مردم مواجه بشويد! البته با لبخند و با روي خوش بودن هيچ منافاتي با وقار و متانت‌داشتن ندارد.

خدا مي بيند و مي پوشد
ادمي نمي بينيد و مي خروشد

ان الانسان كان ظلومأ جهولا

http://www.ayehayeentezar.com/thread514.html

اگر چه غیبت کردن شیرین و لذت بخش است ولی عینیت این عمل در قرآن به عنوان

خوردن گوشت برادر مرده بیان شده .به تصاویر زیر دقت کنیم عینیت غیبت چیزی

اینچنینی است آیا حاضریم باز هم غیبت کنیم؟

.....................

یعنی آبروی مومن آنقدر با اهمیت است که خداوند هم آن را حفظ می کند. حتی خداوند برای حفظ ابروی مومن از اینکه ملائکه لغزش ها و گناهان او را بفمند جلوگیری می کند. البته با ید ما حدود الهی را بشناسیم و با رعایت آن ها درپیش گاه خداوند آبرومند شویم در این صورت است که خداوند این گونه رفتار می نماید.
اصلا یکی از صفات خداوند ستار است. که همگی به خوبی آن را درک می کنیم. پس به پاس این عیب پوشی خداوند باید عیوب بندگانش را بپوشانیم.

http://hodhod-1989.blogfa.com/post-41.aspx

اسلام عزیز برای حفظ آبرو و حرمت و شخصیّت مؤمنان اهمیّت زیادی قائل است

تا آنجا كه حق تعالی در قرآن کریم می فرماید: اِنَّ اللهَ یُدافِعُ عَنِ الَّذینَ ءامَنوا(2)

امام صادق عليه‌السلام فرمود كه رسول خدا فرمودند:
خداوند تبارك و تعالي فرموده است: هر كس دوستي از دوستان مرا

خوار كند، در كمين جنگ با من نشسته است(3)

2-حج 38
3-الكافي، ج 2، ص 351

http://www.askdin.com/thread23350.html